کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بی برگی و بی کسی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
دیگ با برگی
لغتنامه دهخدا
دیگ با برگی . [ ب َ ] (اِ مرکب ) دیگ بر و دیگ برگی . دیگ سفری . (ناظم الاطباء).
-
پر شاخ و برگی
لغتنامه دهخدا
پر شاخ و برگی . [ پ ُخ ُ ب َ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی پر شاخ و برگ .
-
برگی جهان
لغتنامه دهخدا
برگی جهان . [ ب َ ج َ ] (اِخ ) برگ جهان . دهی است از دهستان لواسان بزرگ بخش افجه ٔ شهرستان تهران . سکنه ٔ آن 1570 تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات و بنشن و قلمستان و میوه است . (از فرهنگجغرافیایی ایران ج 1).
-
بیرو
لغتنامه دهخدا
بیرو. (ص مرکب ) (از: بی + رو) بیشرم . پررو. کنایه از مردم بی انفعال و بی آزرم و کسی که سخنان ناخوش به روی کسی میگوید. (برهان ) (ناظم الاطباء). کنایه از مردم بی انفعال و آزرم که سخنان ناخوش بر روی آدمی گویند و از بدی شرم نکنند. (انجمن آرا) (آنندراج )....
-
ناگاه گیر
لغتنامه دهخدا
ناگاه گیر. (نف مرکب ) غافل گیر. (ناظم الاطباء). کسی که حمله ٔ ناگهانی آرد و بی خبر و بی اطلاع کسی چیزی را بگیرد. (آنندراج ).
-
پزغند
لغتنامه دهخدا
پزغند. [ پ ُ غ َ ] (اِ) بمعنی پزغنج است و آن پسته مانندی باشد بی مغز که بدان پوست را دباغت کنند. (برهان قاطع). بزغند. بزغنج . بزغن . بزغش . || صاحب فرهنگ شعوری آنرا بمعنی برگ سماق و برگی که با آن دباغت کنند آورده و گوید در بعض نسخ بمعنی آواز استر آمد...
-
نعض
لغتنامه دهخدا
نعض . [ ن ُ ] (ع اِ) درختی است ریگستانی خاردار که از آن مسواک سازند و با پوست آن پوست پیرایند. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). و آن درخت سبز بی برگی است که در حجاز روید. (از متن اللغة). واحد آن نُعضَة است . (از اقرب ...
-
غرغشه
لغتنامه دهخدا
غرغشه . [ غ َ غ َ ش َ / ش ِ ] (اِ) خرخشه . شلتاق کردن ، و بی سبب و بی موقع با کسی مجادله نمودن و خصومت ورزیدن . (برهان قاطع) (آنندراج ). بیجا و بی هنگام با کسی دشمنی کردن . مبدل خرخشه . (فرهنگ نظام ).
-
ابهال
لغتنامه دهخدا
ابهال . [ اِ ] (ع اِ)بی شبان یا بی پستان بند یا بی مهار و بی نشان گذاشتن اشتر را تا بچرد هر جا که خواهد. (منتهی الارب ). || بر مراد خود گذاشتن و آزاد کردن کسی را یا آنکه آزاد کردن معنی ابهال است و گذاشتن بر مراد معنی بهل . || بی پستان بند گذاشتن اشتر...
-
دریدگی
لغتنامه دهخدا
دریدگی . [ دَدَ / دِ ] (حامص ، اِ) حالت و چگونگی دریده . چاک و شکاف و انشقاق و انخراق و پاره شدگی . (ناظم الاطباء). پارگی . پارگی بدرازا. شکافتگی . خرق . (یادداشت مرحوم دهخدا). عوار. (منتهی الارب ). وهی . (دهار) : دل کسی به یتیم کسی نمی سوزدکسی دریدگ...
-
هتر
لغتنامه دهخدا
هتر. [ هََ ] (ع مص ) دریدن عرض و ناموس کسی را. (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد). زشت گردانیدن ناموس کسی را. (منتهی الارب ). هت . || بی خرد گردانیدن کسی را پیری : هتره الکبر؛ بی خرد گردانید او را پیری . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (منت...
-
مغرر
لغتنامه دهخدا
مغرر. [م ُ غ َرْ رِ ] (ع ص ) بیفکر و بی اندیشه و بی پروا و غافل و کسی که خود را در خطر اندازد. (ناظم الاطباء).
-
ناواقف
لغتنامه دهخدا
ناواقف . [ ق ِ ] (ص مرکب ) بی خبر. بی اطلاع . ناآگاه . ناتجربه کار. بی عقل . (آنندراج ). کسی که واقف بر کاری نباشدو آگاه از آن نبود. ناآزموده کار. بی وقوف . (ناظم الاطباء). ناوارد. ناشی . تازه کار. بی تجربه . آنکه وقوف و اطلاع کامل و تبحر ندارد. که م...
-
چپک زدن
لغتنامه دهخدا
چپک زدن . [ چ َ پ َ زَ دَ ] (مص مرکب ) دست زدن . چپه زدن . رجوع به چپک و چپه و چپه زدن شود. || در تداول زنان راه رفتن بیهوده . راه بسیار رفتن ، بی ثمر و بی مقصد معلوم و بیهوده بهر جای رفتن . بسیار راه رفتن کسی بی آنکه در پی کاری باشد. بیهوده و بی مقص...
-
اعلاز
لغتنامه دهخدا
اعلاز. [ اِ ] (ع مص ) عاجز گردانیدن : اعلزه اعلازاً؛ عاجز گردانید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بعجز آوردن کسی را. (از اقرب الموارد). || بی آرام ساختن درد کسی . (از اقرب الموارد). یقال : اعلزه الوجع فعلز؛ یعنی تفته و بی آرام کرد او را درد پس بی آرا...