کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بیخته پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بیخته
لغتنامه دهخدا
بیخته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) چیزی که از غربال رد شده باشد. (ناظم الاطباء). منخول . مغربل : هرگز نبرد کسی ببازارنابیخته گندم بهایی . ناصرخسرو.|| پیچیده : مطوی برابر (مقابل ) منشور، و اصل نشر خلاف طی باشد و منه : نشرالموتی ؛ای احیاهم ، برای آنکه تا مر...
-
جستوجو در متن
-
نبیخته
لغتنامه دهخدا
نبیخته . [ ن َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نابیخته . بیخته ناشده .غربال کرده ناشده . مقابل بیخته . رجوع به بیخته شود.
-
نابیخته
لغتنامه دهخدا
نابیخته . [ ت َ /ت ِ ] (ن مف مرکب ) که بیخته نشده باشد. مقابل بیخته . رجوع به بیخته شود، آرد نابیخته : آرد جو را نابیخته طعام ساختند و خوردند. (انیس الطالبین ).
-
منخول
لغتنامه دهخدا
منخول . [ م َ ] (ع ص ) بیخته شده . (ناظم الاطباء). بیخته . الک کرده . بوجاری شده . (یادداشت مرحوم دهخدا).
-
مسفسفة
لغتنامه دهخدا
مسفسفة. [ م ُ س َ س َ ف َ ] (ع اِ) گرد آرد بیخته و جز آن . (منتهی الارب ).
-
اشبیخته
لغتنامه دهخدا
اشبیخته . [ اِ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) افشانده : درویش چست خامکی بیخته ، آبکی بر آن اشبیخته . (خواجه عبداﷲ انصاری ).
-
اشپیختن
لغتنامه دهخدا
اشپیختن . [ اِ ت َ ] (مص ) شپیختن . اشپوختن . اشبوختن . پاشیدن اعم از آب و جز آن . گل نم زدن . ترشح کردن : چوک ز شاخ درخت خویشتن آویخته بانگ کنان تا سحر آب دهان ریخته ابر بهاری ز دور اسب برانگیخته در سم اسبش براه لؤلؤ اشپیخته در دهن لاله باد ریخته ...
-
سفوف
لغتنامه دهخدا
سفوف . [ س َ ] (ع اِ) داروی کوفته ٔ بیخته ٔ معجون ناکرده . (منتهی الارب ). آرد بیخته مطلقا و خصوصاً از ادویه .(آنندراج ) (غیاث ). داروی آس کرده که بکف خورند. (دهار). دارو که بدهن پراکنند. سفف جمع آن است . (مهذب الاسماء) : زیره ٔ کرمانی را ستار است بک...
-
دوالکه
لغتنامه دهخدا
دوالکه . [ دُ اَ ل َ ک َ / ک ِ ] (ص نسبی مرکب ) (مرکب از: دو+ الک + هَ نسبت ) دو بار بیخته : نان دوالکه ؛ نانی که آرد آن سبوس و نخاله کمتر از حد عادی و معمولی دارد. (یادداشت مؤلف ). || دوتنوره . دوباره تنور. دوآتشه . (یادداشت مؤلف ). که دو بار آرد ...
-
غربیر
لغتنامه دهخدا
غربیر. [ غ َ ] (اِ) غربال : ز آسیاب فلک آرد برف بیخته شود سحاب گشته چو غربیر آسیابانی . ؟ (از فرهنگ شعوری ).و آن مبدل غربیل است .
-
زبره
لغتنامه دهخدا
زبره . [ زِ رَ / رِ ] (ص ، اِ) مقابل نرمه . درشت از چیزی بیخته که بر سر نرم بیز ماند: زبره ٔ آرد؛ قسمت درشت آرد. نخاله ٔ هرچیز.
-
دوپرویزنی
لغتنامه دهخدا
دوپرویزنی . [ دُ پ َ زَ ] (ص نسبی ) میده که دوباره بیخته شده باشد. (غیاث ). در آنندراج به غلط معده که دوبار پخته باشند ضبط شده است . (یادداشت لغتنامه ) : حریری رقاق دوپرویزنی چو مهتاب تابنده از روشنی .نظامی .
-
سفة
لغتنامه دهخدا
سفة. [ س ُف ْ ف َ ] (ع اِ) آوندی از برگ خرما مقدار زنبیل ، یا آوندی از برگ خرما. || یک مشت از پست . || موی بند زنان که بدان موی را پیوند کنند. || داروی کوفته ٔ بیخته ٔ معجون ناکرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
الماس سوده
لغتنامه دهخدا
الماس سوده . [ اَ س ِ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی ) سوده ٔ الماس . خرده ٔ الماس . || کنایه از برف ریزه های یخ بسته بود. (انجمن آرا ذیل خاتمه ) : الماس سوده بیخته ، برطرف صحرا ریخته تا هر که زو بگریخته ، مجروح از آنش پاستی .هدایت (صاحب انجمن آرا: خاتمه ).