کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بیابانی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بیابانی
لغتنامه دهخدا
بیابانی . (ص نسبی ) بدوی و صحرایی . (ناظم الاطباء). بدوی . صحرایی . صحرانشین . (فرهنگ فارسی معین ). بادی . (ترجمان القرآن ) : کرد صحرانشین کوه نبردچون بیابانیان بیابان گرد. نظامی . || وحشی و بی تربیت . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ) : یکی از جای ...
-
واژههای مشابه
-
گوز بیابانی
لغتنامه دهخدا
گوز بیابانی . [ گ َ / گُو زِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) ضَبْر.(مهذب الاسماء). ضَبِر. جوز بری . رجوع به ضبر شود.
-
قلعه بیابانی
لغتنامه دهخدا
قلعه بیابانی . [ ق َ ع َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان اشترجان بخش فلاورجان شهرستان اصفهان ، واقع در 12هزارگزی جنوب باختری فلاورجان و یکهزارگزی راه گرکن . سکنه ٔ آن 22 تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).
-
جستوجو در متن
-
یغم
لغتنامه دهخدا
یغم . [ ی َ غ َ ] (اِ) یغام . غول بیابانی . (ناظم الاطباء). رجوع به یغام و غول بیابانی شود.
-
بلبس
لغتنامه دهخدا
بلبس . [ ب َ ب َ ] (اِ) تره ٔ بیابانی که نوعی گیاه است . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به تره ٔ بیابانی شود.
-
صحرارو
لغتنامه دهخدا
صحرارو. [ ص َ رَ / رُو] (نف مرکب ) صحراگرد. صحرائی . بیابانی : کرد صحرارو بیابانی چون ازو یافت آن تن آسانی . نظامی .و رجوع به صحرائی و صحرانشین شود.
-
بیابانیان
لغتنامه دهخدا
بیابانیان . (اِ مرکب ) ج ِ بیابانی ، بمعنی صحرانشین . رجوع به بیابانی شود. || ستاره هایی که در غیر مدار آفتاب و ماه واقع شده اند. (ناظم الاطباء ذیل بیابانیات ). کواکب قدر اول و دوم و سوم و منازل قمر. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بیابانی شود. || زنان ...
-
شهام
لغتنامه دهخدا
شهام . [ ش َ ] (ع اِ) غول بیابانی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
-
صهید
لغتنامه دهخدا
صهید. [ ص َ ] (اِخ )بیابانی است مابین یمن و حضرموت . (معجم البلدان ).
-
یابانی
لغتنامه دهخدا
یابانی . (ص نسبی ) وحشی و دشتی . (ناظم الاطباء). بیابانی .
-
یغمام
لغتنامه دهخدا
یغمام . [ ی َ ] (اِ) یغام و غول بیابانی . (ناظم الاطباء). رجوع به یغام شود.
-
یبانی
لغتنامه دهخدا
یبانی . [ ی َ ] (ص نسبی ) بیابانی . (آنندراج ). رجوع به یبان و یباب شود.
-
ذوزولان
لغتنامه دهخدا
ذوزولان . [ زَ ] (اِخ ) نام بیابانی در نواحی مدینة. (از المرصع خطی ).