کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بنج پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بنج
لغتنامه دهخدا
بنج . [ ب َ ] (اِ) دو زن را گویند که یک شوهر داشته باشند. (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری )(برهان ). هوو. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). بنانج .
-
بنج
لغتنامه دهخدا
بنج . [ ب َ ] (اِ) رجوع به بزرالبنج و بنگ شود.
-
بنج
لغتنامه دهخدا
بنج . [ ب َ ] (ع مص ) بازگردیدن به اصل خویش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
بنج
لغتنامه دهخدا
بنج . [ ب ِ ] (ع اِ) اصل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اصل . ریشه . نژاد. نسب . (ناظم الاطباء). اصل بابونج . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || و رجوع به نشوءاللغه شود. || شلتوک . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
-
واژههای مشابه
-
بنج ده
لغتنامه دهخدا
بنج ده . [ ب َ دِه ْ ] (اِخ ) پنج دیه نزدیک بهم از نواحی مروالرود از نواحی خراسان بود که در ابتدا مجزا بود و سپس بتدریج بر اثرعمران بهم متصل گردید و هر کدام بمنزله ٔ محله ای از آن باشد. یاقوت گوید: بسال 617 هَ . ق . پیش از تسلطتاتار بر خراسان و کشتار...
-
بنج دیه
لغتنامه دهخدا
بنج دیه . [ ب َ ] (اِخ ) پنج ده . رجوع به پنج ده و رجوع به مرآت البلدان شود.
-
جستوجو در متن
-
اجوان
لغتنامه دهخدا
اجوان . [ ] (هندی ، اِ) بهندی بنج است .
-
ارسطا
لغتنامه دهخدا
ارسطا. [ اَ رِ ] (اِ) نبات بزرالبنج است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). بنج . (اختیارات بدیعی ) (بحر الجواهر). بنگ .
-
بج
لغتنامه دهخدا
بج . [ ب ِ ] (اِ) شلتوک . (یادداشت مؤلف ). ارز. برنج . (برهان قاطع). بِنج . (آنندراج ).
-
پنج دهی
لغتنامه دهخدا
پنج دهی . [ پ َ دِ ] (ص نسبی ) نسبت به پنج ده ، از اعمال مروالرود است و پنج دیهی و بنج دیهی و بنجدهی و فنجدیهی و بندهی نیز همان است . و نیز رجوع به پنج ده شود.
-
بنجی
لغتنامه دهخدا
بنجی . [ ب َ ] (ص نسبی ) نسبت است به بنج رودک که قریه ای است از قرای رودک در نواحی سمرقند. (انساب سمعانی ).
-
تبنیج
لغتنامه دهخدا
تبنیج . [ ت َ ] (ع مص ) بنج (بنگ ) خورانیدن کسی را. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || آواز کردن کبک از سوراخ . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
فنج
لغتنامه دهخدا
فنج . [ ف َ ] (معرب ، اِ) معرب فنگ است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : برگ فنج که به تازی بنج گویند اندر شراب انگوری پخته ، پختنی برچشم نهادن علاجی سودمند است . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).