کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بغشور پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بغشور
لغتنامه دهخدا
بغشور. [ ب َ ] (اِ) گودال آب شور. (ناظم الاطباء).
-
بغشور
لغتنامه دهخدا
بغشور. [ ب َ ] (اِخ ) نام قریه ای است میان سرخس و هرات و معنی ترکیبی آن بغشور است که گو آب شور باشد چه بغ بمعنی گودال است . (برهان ). شهری است بین هرات و مروالروذ. (معجم البلدان ). دهی است میان سرخس و هرات و معنی ترکیبی آن مغاک شور چه زمینش شوره زار ...
-
جستوجو در متن
-
بغثور
لغتنامه دهخدا
بغثور. [ ب َ ] (اِخ ) بغشور. قریه ٔ بغشور را گویند که در نزدیکی هرات واقع شده است . (از ناظم الاطباء). رجوع به بغشور شود.
-
بغوی
لغتنامه دهخدا
بغوی . [ ب َ غ َ ] (ص نسبی ) منسوبست به بغشور که شهری است میان هرات و سرخس ، بر غیر قیاس . (منتهی الارب ذیل بغشور) (از آنندراج ). نسبت به بغشور. (از رشیدی ). منسوب بقریه ٔ بغشور. (ناظم الاطباء). شخص منسوب به بغشور که آبادیی است در خراسان . لفظ مذکور ...
-
بغسورا
لغتنامه دهخدا
بغسورا. [ ب َ ] (اِخ ) نام قریه ای است میان سرخس و هرات . (مؤید الفضلاء) . و رجوع به بغشور شود.
-
ابوالقاسم
لغتنامه دهخدا
ابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) عبداﷲبن محمدبن عبدالعزیزبن المرزبان بن شاهنشاه بن بنت احمدبن منیع بغوی . اصل او از بغشور شهرکی میان هرات و مروالروذ و مولد او بغداد به سال 213 هَ . ق . و وفات در سنه ٔ 317 هَ . ق . بوده است . وی از علی بن الجعد و خ...
-
عبدا
لغتنامه دهخدا
عبدا. [ ع َ دُل ْ لاه ] (اِخ ) ابن محمد عبدالعزیزبن المرزبان . حافظ حدیث و ازعلماء بود. از مردم بغشور (بین هراة و مرو الروذ) است تولد و وفات او به بغداد و در عصر خویش محدث عراق بود. او راست : معالم التنزیل در تفسیر. معجم الصحابة. الجعدیات در حدیث . و...
-
کنجرستاق
لغتنامه دهخدا
کنجرستاق . [ ک ُ ج َ رُ ] (اِخ ) ناحیه ٔ بزرگی است بین بادغیس و مرورود و از این ناحیه است بغشور و پنج ده . (از معجم البلدان ) : و لشکر به پسر خویش ابوعلی دادن و او را بر صوب سیستان گسیل کردن تا مهم آن طرف به آخر رساند... و بادغیس کنجرستاق به زیادت در...
-
محیی السنة
لغتنامه دهخدا
محیی السنة. [ مُح ْ یِس ْ س ُن ْ ن َ ] (اِخ ) لقب حسین بن مسعودبن محمد فراء بغوی فقیه و محدث است و صاحب المصابیح از مردم بغشور، شهری است میان هرات و سرخس ، (نسب بدانجا بغوی است ). رجوع به حسین ... و رجوع به تاریخ گزیده شود.
-
احمد
لغتنامه دهخدا
احمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن محمد النوری (شیخ ...) بغوی ، مکنی به ابوالحسین ، اصل او از بغشور و مولد وی بغداد است . یکی از کبار مشایخ طریقت از اقران جنید. وی صحبت سری و ابن ابی الحواری را دریافته بود و در ویرانه ها مسکن داشت و جز بروز جمعه بشهر درنمی ...
-
بغوی
لغتنامه دهخدا
بغوی . [ ب َ غ َ ] (اِخ ) حسین بن مسعودبن محمدبغوی . وی شافعی بود. کنیه اش ابومحمد و لقبش فراء و محی الدین و محی السنة. در علم فقه و تفسیر و ادبیات وحدیث و رجال و معرفت و اسامی صحابه و روایت اخبار دست داشت . او راست : 1- تفسیر القرآن . 2- التهذیب در ...
-
شور
لغتنامه دهخدا
شور. (ص ) چیز پرنمک . (رشیدی ). نمکین . (غیاث اللغات ). چیزی پرنمک . (انجمن آرا) (آنندراج ). نمکین و هر چیز که طعم نمک در آن باشد. (ناظم الاطباء). طعمی و لذتی باشد معروف . (برهان ) (از جهانگیری ). چیزی که در آن مزه ٔ نمک بیش از اعتدال باشد. پرنمک . (...
-
بغ
لغتنامه دهخدا
بغ. [ ب َ ] (اِ) کنده و گود را گویند. (برهان ) . زمین کنده و مغاک . (ناظم الاطباء). بمعنی گو، یعنی مغاک که زمین پست و خالی باشد. (انجمن آرا) (آنندراج ). گو، یعنی مغاک که مغ نیز گویند. (رشیدی ). زمین گود در این صورت مبدل مغ است . (فرهنگ نظام ). رجوع ب...
-
ابوالحسین
لغتنامه دهخدا
ابوالحسین . [ اَ بُل ْ ح ُ س َ ] (اِخ ) نوری احمدبن محمد خراسانی بغوی ، مشهور به ابن البغوی . از مردم بغشور میان هرات و مروالروذ. یکی از مشایخ طریقت صوفیه معاصر جنید. وی به بغداد میزیست و پیش از وفات جنید به سال 297 هَ . ق . درگذشت . شیخ فریدالدین عط...