کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بزیع پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بزیع
لغتنامه دهخدا
بزیع. [ ب َ ] (اِخ ) ابن حسان ، مکنی به ابوالخلیل . غوث است و ابن المصطفی از او روایت کند.
-
بزیع
لغتنامه دهخدا
بزیع. [ ب َ ] (اِخ ) ابن یونس . رئیس صنف بزیعیه از فرقه ٔ غالیه . (مفاتیح العلوم از یادداشت دهخدا). و نیز رجوع به بزیغ شود.
-
بزیع
لغتنامه دهخدا
بزیع. [ ب َ ] (اِخ ) نام چند تن از محدثان است بدین شرح : بزیع عطار. بزیع ضبی . بزیع ازدی . بزیع کوفی . بزیع لحام . بزیع مخزومی و جز آنها. رجوع به الاصابة فی تمییز الصحابة و قاموس الاعلام ترکی و تاریخ سیستان و ذکر اخبار اصفهان و تنقیح المقال شود.
-
بزیع
لغتنامه دهخدا
بزیع. [ ب َ ] (ع ص ، اِ) کودک که بی حجابانه حرف زند. || کودک ظریف و ملیح . || مرد ظریف . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).- قصر بزیع ؛ قصری ظریف ، و فی الحدیث : مررت بقصر مشید بزیع. قال صاحب النهایة: البزیع؛ الظریف من الناس . شبه القصر به لحس...
-
واژههای همآوا
-
بضیع
لغتنامه دهخدا
بضیع. [ ب َ ] (اِخ ) کوهی است . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ).
-
بضیع
لغتنامه دهخدا
بضیع. [ ب َ ] (اِخ ) لشکرگاهی متصل به یمن غیر جده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
-
بضیع
لغتنامه دهخدا
بضیع. [ ب َ ] (ع اِ) آداک و خشکی میان دریا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). جزیره ٔ واقعدر دریا. (از اقرب الموارد). || خوی روان شده از آدمی و ستور. || دریا. || آب گوارا. || شریک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج ، بُضعْ (منتهی ا...
-
بضیع
لغتنامه دهخدا
بضیع. [ ب ُ ض َ ] (اِخ ) موضعی است بر چپ شهر جار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
بضیع
لغتنامه دهخدا
بضیع. [ ب ُ ض َ ] (اِخ ) موضعی یا کوهی است بشام . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
جستوجو در متن
-
بزیعه
لغتنامه دهخدا
بزیعه . [ ب َ ع َ ] (ع ص ، اِ) دختربچه ٔ ملیح و ظریف . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). تأنیث بزیع. (منتهی الارب ). و رجوع به بزیع شود.
-
ابوعمرو
لغتنامه دهخدا
ابوعمرو. [ اَ ع َم ْرْ ] (اِخ ) بزیع. از او معتمر روایت کند.
-
بزیعی
لغتنامه دهخدا
بزیعی . [ ب َ ] (ص نسبی ) نسبت به بزیع، و هارون بن داودبن فضل بن بزیع بصری باعتبار انتساب بجد خودش بدین نسبت مشهور است . وی از محدثان است واز ابوعاصم و غیر او روایت کند. (از لباب الانساب ).
-
صالح
لغتنامه دهخدا
صالح . [ ل ِ ] (اِخ ) ابن موسی بن عمربن بزیع. رجوع به صالح بن عیسی بن عمر شود.