کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
باو پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
باو
لغتنامه دهخدا
باو. (اِخ ) باو پسر شاپور پسر کیوس در سنه ٔ 45 هَ . ق . در یک قسمت از مازندران به سلطنت منتخب شد و اصل و سرسلسله ٔ سلاطین مازندران که معروف به ملک الجبال بودند گردید. (از التدوین ). نام پسر شاپوربن قباد بوده و ملازمت درگاه خسرو پرویز را می کرده ، شیر...
-
باو
لغتنامه دهخدا
باو. (اِخ ) نام سرداری بوده است از سرداران فرخان بزرگ که در ده اویجان به دار زده شد. (از ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 78).
-
واژههای مشابه
-
بأو
لغتنامه دهخدا
بأو. [ ب َءْوْ ] (ع مص ) فخر. مباهات کردن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). فخر آوردن . (تاج المصادر بیهقی ). بأواء. (منتهی الارب ). بأی . || سخت دویدن ناقه . بأی . کوشش نمودن در دویدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || عجب . شگفت : و منه قوله عم...
-
امرو باو
لغتنامه دهخدا
امرو باو. [ اَ ] (اِخ ) یا امروبلو. از منزلهای بین استرآباد و گرگان بوده است . (از سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 80 متن انگلیسی و ص 111 ترجمه ٔ فارسی ).
-
واژههای همآوا
-
بعو
لغتنامه دهخدا
بعو. [ ب َع ْوْ ] (ع اِ) گناه و خطا. || عاریت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
-
بعو
لغتنامه دهخدا
بعو. [ ب َع ْوْ] (ع مص ) گناه کردن و خطا نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). جنایت کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (از اقرب الموارد). || غالب آمدن بر کسی در قمار و رسیدن از وی چیزی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغ...
-
جستوجو در متن
-
باواویجان
لغتنامه دهخدا
باواویجان . (اِخ ) نام دهکده ای است منسوب به باو : فرخان بزرگ به باو یکی از بزرگان درباری خود فرمان داده بود که شهرساری را در محل ده اوهر بنا کند ولی سکنه ٔ آنجا با دادن رشوه «باو» را فریفتند و او منصرف شد. وقتی که پادشاه از خیانت «باو» آگاه شد او را...
-
مردان
لغتنامه دهخدا
مردان . [ م َ ] (اِخ ) پسر سرخاب بن باو از آل باؤ و از ملوک طبرستان و پدر اسپهبد شروین است و مدت بیست سال حکومت داشته است در قرن دوم هجری . (حبیب السیر ج 2 چ خیام ص 417).
-
بأواء
لغتنامه دهخدا
بأواء. [ ب َءْ ] (ع مص ) بأو. فخر کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
غوروا
لغتنامه دهخدا
غوروا. [ غورْ ] (اِ مرکب ) غوربا. غوره با. رجوع به غوره باو ناظم الاطباء و فرهنگ شعوری ج 2 ورق 188 الف شود.
-
بش
لغتنامه دهخدا
بش . [ ب ِ ] (فعل امر + ضمیر) امر بر دادن باشد یعنی بدهش . (برهان ). کلمه ٔ امر یعنی بدهش . (ناظم الاطباء). باو بده .
-
جبر
لغتنامه دهخدا
جبر. [ ج َ ] (اِخ ) غلام بنی عبدالدار است . وی اسلام خود را پنهان میداشت . او بخدمت رسول (ص ) آمد و حضرت باندازه ٔ قیمتش باو پول داد تا خویشتن را از مولای خود خرید و آزاد گردید. (از امتاع الاسماع ج 1 ص 396).