کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بارع پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بارع
لغتنامه دهخدا
بارع . [ رِ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ حسین بن محمد بدری بغدادی (443-524 هَ . ق .) (1051-1130 م .). یکی از مشاهیر شعر است که در سال 443 در محله ٔ بدریه ٔ بغداد متولد شد و در سال 524 هَ . ق . درگذشت و در اواخر عمر نابینا شد. در ادبیات و نحو و لغت دانشی بسزا دا...
-
بارع
لغتنامه دهخدا
بارع . [ رِ ] (ع ص ) نعت از براعت و بروع . آنکه در فضل تمام و کامل باشد و از اصحاب در دانش و مانند آن درگذرد. (از منتهی الارب ). آنکه در مهتری زَبَرِ همگنان شده باشد. (مهذب الاسماء). برتری یافته بر همگنان خویش در دانش . (از اقرب الموارد). آنکه در مهت...
-
واژههای مشابه
-
سعد بارع
لغتنامه دهخدا
سعد بارع .[ س َ دِ رِ ] (اِخ ) رجوع به سعد و سعدالبارع شود.
-
بارع بغدادی
لغتنامه دهخدا
بارع بغدادی . [ رِ ع ِ ب َ ] (اِخ ) رجوع به بارع ، حسین بن محمد ومعجم الادباء ج 4 ص 88 و الاعلام زرکلی ج 1 ص 258 شود.
-
بارع بوشنجی
لغتنامه دهخدا
بارع بوشنجی . [ رِ ع ِ ش َ ] (اِخ ) یاقوت در معجم الادباء (ج 2 ص 341) آرد: در بعضی از کتب خواندم که فضلای ملقب به بارع در خراسان سه تن بودند نخست بارع هروی مؤلف کتاب طرائف الطرف و دوم بارع بوشنجی که نسبت بدو بارع دیگر در مرتبه ٔ اوسط بود. و رجوع به ...
-
بارع دباس
لغتنامه دهخدا
بارع دباس . [ رِ ع ِ دَب ْ با ] (اِخ ) رجوع به بارع و کشف الظنون و روضات الجنات ص 248 و معجم الادباء ج 4 ص 88 شود.
-
بارع هروی
لغتنامه دهخدا
بارع هروی . [ رِ ع ِ هََ / هَِ رَ ] (اِخ ) یاقوت در معجم الادباء ج 2 ص 241 آرد: در بعضی از کتب خواندم که فضلای ملقب به بارع در خراسان سه تن بودند: نخست بارع هروی که کتاب طرائف الطرف از اوست و وی از حیث فضل بر دو بارع دیگر در مرتبه ٔ فروتر بود. دوم و ...
-
بارع زوزنی
لغتنامه دهخدا
بارع زوزنی . [ رِ ع ِ زَ ] (اِخ ) (متوفی بسال 492 هَ . ق . مطابق 1099 م .). ابوالقاسم اسعدبن علی بن احمدزوزنی شاعر و دبیر و اصل وی از زوزن (محلی میان نیشابور و هرات ) بود و در نیشابور سکونت داشت ، و به عراق رفت و در آنجا شهرتی بسزا یافت . (از الاعلام...
-
حسین بارع
لغتنامه دهخدا
حسین بارع . [ ح ُ س َ ن ِ رِ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالوهاب بن محمدبن حسین دباس بغدادی و مکنی به ابوعبداﷲ ادیب نحوی لغوی شاعر. متولد بغداد در صفر 443 هَ . ق . و درگذشته در همانجا در جمادی دوم 524 هَ . ق . 1130/ م . دیوان شعر دارد و نیز او راست : الشمس...
-
جستوجو در متن
-
حسین
لغتنامه دهخدا
حسین . [ ح ُ س َ ] (اِخ ) ابن محمد بارع . رجوع به حسین بارع شود.
-
ابوعبدا
لغتنامه دهخدا
ابوعبدا. [ اَ ع َ دِل ْ لاه ] (اِخ ) حسین بن محمدبن عبدالوهاب . معروف به بارع دباس . نحوی شاعر. رجوع به ابوعبداﷲ بارع و رجوع به حسین ... شود.
-
بارعه
لغتنامه دهخدا
بارعه . [رِ ع َ ] (ع ص ) تأنیث بارع و براعت . مؤنث بارع . (ناظم الاطباء). || زنی که در فضل تمام باشد و در دانش از سایرین درگذشته باشد. (ناظم الاطباء).
-
حسین
لغتنامه دهخدا
حسین . [ ح ُ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالوهاب . رجوع به حسین بارع شود.