کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اکام پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اکام
لغتنامه دهخدا
اکام . [ اِ ] (ع اِ) خوی گیر. (ناظم الاطباء). || ج ِ اَکمَة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ اَکَم . سنگلاخها. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به اکمة شود.
-
اکام
لغتنامه دهخدا
اکام . [ اُ ] (اِخ ) نام کوهی . (ناظم الاطباء) (از یادداشت مؤلف ).
-
واژههای مشابه
-
آکام
لغتنامه دهخدا
آکام . (ع اِ) ج ِ اُکُم و اُکُم ج ِ اِکام و اِکام ج ِ اَکم و اَکم ج ِ اَکمه . منظرها. زمینهای بلند. تل ها. تپه ها. پشته ها. توده ها. سنگلاخها.
-
واژههای همآوا
-
عکام
لغتنامه دهخدا
عکام . [ ع َک ْ کا ] (ع ص ) کسی که بار به روی شتران می بندد. (ناظم الاطباء).
-
عکام
لغتنامه دهخدا
عکام . [ ع ِ ] (ع اِ) باربند. (منتهی الارب ). آنچه از لباس یا نخ که چیزی را بدان بندند. (از اقرب الموارد). ج ، عُکُم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
آکام
لغتنامه دهخدا
آکام . (ع اِ) ج ِ اُکُم و اُکُم ج ِ اِکام و اِکام ج ِ اَکم و اَکم ج ِ اَکمه . منظرها. زمینهای بلند. تل ها. تپه ها. پشته ها. توده ها. سنگلاخها.
-
جستوجو در متن
-
قارات
لغتنامه دهخدا
قارات . (ع اِ) ج ِقاره . کوههای کوچک و اعاظم آکام . (معجم البلدان ).
-
جرداح
لغتنامه دهخدا
جرداح . [ ج ِ ] (ع اِ) پشته ٔ زمین . جِرداحَة. (منتهی الارب ) (متن اللغة) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اِکام . (متن اللغة).
-
نباج
لغتنامه دهخدا
نباج . [ ن َ ] (ع اِ) پشته ها. (آنندراج ). آکام عالیه . (اقرب الموارد) (المنجد). ج ِ نبجة. (از منتهی الارب ). رجوع به نبجة شود. || نُبُج . جوال های سیاه . (از معجم متن اللغة). رجوع به نبج شود.
-
اکم
لغتنامه دهخدا
اکم . [ اُ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ اَکَمَة. (ناظم الاطباء). ج ِ اِکام و آن ج ِ اَکَم است و اکم ج ِ اکمة. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). رجوع به اکمة شود.
-
حامر
لغتنامه دهخدا
حامر. [ م ِ ] (اِخ ) موضعی است ازدیار غطفان ، نزدیک اُرُل از شربه . شاید مراد امرؤالقیس از حامر در بیت ذیل همین موضع است : قعدت له و صحبتی بین حامرو بین اکام بعد ما متأمل .(معجم البلدان ).
-
اکمة
لغتنامه دهخدا
اکمة. [ اَ ک َ م َ ] (ع اِ) پشته یا پشته ٔ بلند از یک سنگ یا جای بسیار بلند که خاکش غلیظ بود و به حجریت نرسیده باشد. ج ، اَکَم ، اَکَمات ، اُکُم ، آکُم ، آکام . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). توده . (دهار).