کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
افسنطین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
افسنطین
لغتنامه دهخدا
افسنطین . [ اَ س َ ] (معرب ، اِ) افسنتین . رجوع به این کلمه شود.
-
واژههای همآوا
-
افسنتین
لغتنامه دهخدا
افسنتین . [ اَ س َ ] (معرب ، اِ) اپسنتین . نوعی از بوی مادران کوهی است درد چشم را سود دارد و گل آن به اقحوان و تلخی آن بصبر نزدیک است . (از برهان ) (آنندراج ). زریره . دارای سه قسم و هر سه رادر طب مانند محرکات و ادویه ٔ ضد کرم استعمال میکنند. نباتیست...
-
جستوجو در متن
-
خاراگوش
لغتنامه دهخدا
خاراگوش . (اِ مرکب ) افسنطین . افسنتین . رجوع به افسنطین شود.
-
ابسنتین
لغتنامه دهخدا
ابسنتین . [ اَ س َ ] (معرب ، اِ) افسنطین . رجوع به افسنطین شود.
-
ذقن الشیخ
لغتنامه دهخدا
ذقن الشیخ . [ ذَ ق َ نُش ْ ش َ ] (ع اِ) افسنطین . رجوع به افسنطین شود.
-
خثرف
لغتنامه دهخدا
خثرف . [ خ َ رَ ] (ع اِ) افسنطین . (دزی ج 1 ص 352). رجوع به افسنطین شود.
-
ابسیطون
لغتنامه دهخدا
ابسیطون . [ اَ ] (معرب ، اِ) افسنطین .
-
اپسنتین
لغتنامه دهخدا
اپسنتین . [ اَ س َ ] (از یونانی ، اِ) رجوع به افسنطین شود.
-
ممیثا
لغتنامه دهخدا
ممیثا. [ م َ ] (اِ) افسنطین . افسنتین . مامیثا. (از دزی ج 2 ص 565 و 616). رجوع به مامیثا شود.
-
بازگرفتگی
لغتنامه دهخدا
بازگرفتگی . [ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ) بندآمدگی . حبس . احتباس : افسنطین ... بازگرفتگی حیض را بگشاید. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).
-
خترف
لغتنامه دهخدا
خترف . [ خ َ رَ ] (ع اِ) افسنطین . افسنتین . (ضریر انطاکی ج 1 ص 140).
-
حب اصطمحیقون
لغتنامه دهخدا
حب اصطمحیقون . [ ح َب ْ ب ِ اِ طَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اکثری از مرضهای بلغمی و سوداوی را نفع دهد و اخلاط مختلفه را از دماغ و بدن به اسهال دفع کند، صفت آن ایارج فیقرا ده درم پوست هلیله ٔ زرد و افتیمون و غاریقون و بسفایج و نمک هندی از هر یک دو در...
-
درمنه
لغتنامه دهخدا
درمنه . [ دَ م َ ن َ / ن ِ / دَ / دِرَ ن َ / ن ِ ] (اِ) نوعی از گیاه دوائی . (غیاث ) گیاهی است که اسبان را چرانند. (شرفنامه ٔ منیری ). اسم فارسی شیح است . (فهرست مخزن الادویه ) (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). رستنیی که دفع کرم کند. (ناظم الاطباء). ترکی و ارمنی...