کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اشعب پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اشعب
لغتنامه دهخدا
اشعب . [ اَ ع َ ] (اِخ ) طمّاع . نام کسی که در طمع ضرب المثل است . مثال : شمااز اشعب طمّاع گذراندید. (فرهنگ نظام ). مردی از مدینه و مولای عثمان بن عفان بود و طمع بسیار داشت ، بدان سان که به وی مثل میزدند و این امثال درباره ٔ اوست :هو اطمع من اشعب .لا...
-
اشعب
لغتنامه دهخدا
اشعب . [ اَ ع َ ] (ع ص ) تیس اشعب ؛ قچقار که میان دو شاخ آن بعد بسیار بود. ج ، شُعْب . (منتهی الارب ).
-
واژههای همآوا
-
عشاب
لغتنامه دهخدا
عشاب . [ ع َش ْ شا ] (اِخ ) احمدبن محمدبن ابراهیم مرادی قرطبی ، مکنی به ابوالعباس و مشهور به عشاب . مقری ٔ و از اهالی قرطبه بود و به سال 649 هَ .ق . متولد شد. صاحب تونس او را به وزارت گماشت . سپس به اسکندریه رفت و در آنجا بسال 736 هَ .ق . درگذشت . او...
-
عشاب
لغتنامه دهخدا
عشاب . [ ع َش ْ شا ] (ع ص ) گیاه شناس . نباتی . حشائشی . حشاش . شجار. (یادداشت مرحوم دهخدا).
-
آشاب
لغتنامه دهخدا
آشاب . (اِ مرکب ) آشام . آبچلو. آبریس .
-
جستوجو در متن
-
شعباء
لغتنامه دهخدا
شعباء. [ ش َ ] (ع ص ) مؤنث اَشعَب . (از ناظم الاطباء). رجوع به اشعب شود.
-
لجاء
لغتنامه دهخدا
لجاء. [ ل َ ج َءْ ] (اِخ ) نام جد عمروبن اشعب . (منتهی الارب ).
-
شعب
لغتنامه دهخدا
شعب . [ ش ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اَشعَب ، شَعباء. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به اشعب و شعباء شود. || شعب الزمان ؛ حالات روزگار. (از اقرب الموارد). || شعب السفود؛ دندانه های آن . و سفود آهن سیخ مانندی است که گوشت را در آن بریان کنند. (از اقرب الم...
-
اطمع
لغتنامه دهخدا
اطمع. [ اَ م َ ] (ع ن تف ) طامعتر. پرطمعتر. آزمندتر.- امثال : اطمع من اشعب . اطمع من طفیل . اطمع من فلحس . اطمع من قالب الصخرة .اطمع من مقمور .
-
اشعاب
لغتنامه دهخدا
اشعاب . [ اِ ] (ع مص ) مردن . (منتهی الارب ). اشعاب مرد؛ مردن وی . (از اقرب الموارد). || اشعب عنه ؛ جدا شد از وی بدان سان که بازنگردد. (از اقرب الموارد). نیک جدا شدن و مفارقت گزیدنی که از آن بازگشت نباشد. (منتهی الارب ).