کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اریکه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اریکه
لغتنامه دهخدا
اریکه . [ اَ ک َ ] (ع اِ) تخت که در خانه ٔ عروس یعنی حجله نهند. || هرچه که بر آن تکیه زنند و بنشینند از تخت و منصه و فراش . مسند. || تختی و سریری که بر آن حجله یا شامیانه باشد. (غیاث از ابن حاج ). || تخت آراسته . (مهذب الاسماء) (غیاث ). سریر.اورنگ . ...
-
اریکه
لغتنامه دهخدا
اریکه . [ اُ رَ ک َ ] (اِخ ) یکی از دو کوه ((اریکتان )). اصمعی گوید اریکه آبی است بنی کعب بن عبداﷲبن ابی بکر را قرب عفلان . و ابوزیاد گوید از آبهای بنی ابی بکربن کلاب است در مغرب حمی ضریه و نخستین موضع مصدق مدینه است . (معجم البلدان ).
-
واژههای مشابه
-
اریکه نشین
لغتنامه دهخدا
اریکه نشین .[ اَ ک َ / ک ِ ن ِ ] (نف مرکب ) تخت نشین . (آنندراج ).
-
جستوجو در متن
-
اریک
لغتنامه دهخدا
اریک . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اَریکة.
-
مؤرک
لغتنامه دهخدا
مؤرک . [ م ُ ءَرْ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از تأریک . پوشاننده و آراینده به اریکه . آنکه حجله ٔ عروس را به اریکه و تحف زینت می دهد. (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).
-
تأریک
لغتنامه دهخدا
تأریک . [ ت َءْ] (ع مص ) تأریک حجله ؛ پوشیدن و آراستن حجله را به اریکه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تأریک عروس ؛ پوشاندن وی را بر اریکه . (از قطر المحیط).
-
شاهنشاهی
لغتنامه دهخدا
شاهنشاهی . [ هََ ] (ص نسبی ) منسوب به شاهنشاه .- اریکه ٔ شاهنشاهی ؛ تخت سلطنت .رجوع به شاهنشاه شود.
-
اریکتان
لغتنامه دهخدا
اریکتان . [ اُ رَ ک َ ] (اِخ ) دو کوهست که هر یک از آن دو را اُریکة گویند، در جنب جبال سود، از آن ابی بکربن کلاب و در آنجا چاهها باشد. (معجم البلدان ).
-
آرسس
لغتنامه دهخدا
آرسس . [ س ِ ] (اِخ ) نام پادشاه ایران ، پسر اردشیر سوم ، موسوم به اوخوس . و او را اندکی پس از استقرار بر اریکه ٔ ملک باگواس ِ خواجه سرا مسموم کرد. و این باگواس همان است که اردشیر دوم را نیز کشته بود (336 ق .م .).
-
تخت دار
لغتنامه دهخدا
تخت دار. [ ت َ ] (نف مرکب ) تاجور. پادشاه . دارنده ٔ اریکه و صاحب سریر سلطنتی : و ذکر محامد اخلاق این پادشاه خوب سیرت و این تخت دار جوانبخت همه کس بخواند. (راحةالصدور راوندی ).
-
ارائک
لغتنامه دهخدا
ارائک . [ اَ ءِ ] (ع اِ) ج ِ اریکة. تختها. سریرها. (غیاث اللغات ):بمسند مه و آفتاب ارائک عطارد بدیوان جاهش محاسب . نظام قاری .|| کوشکهای آراسته . || ج ِ اَراک و اراکة، که درختی است .
-
تخت عاج
لغتنامه دهخدا
تخت عاج . [ ت َ ت ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) تخت دندان پیل . (آنندراج ). اریکه و اورنگی که از دندان پیلان سازند پادشاهان را : چو بر پشت پیلان نهم تخت عاج ز هندوستان آورندم خراج . نظامی (از آنندراج ).|| کنایه از روز است . || عبارت از سرین و شرمگاه ن...
-
ابوالقاسم
لغتنامه دهخدا
ابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) ابن اخشید. اخشید به سال 334 هَ . ق . درگذشت و دو پسر صغیر برجای ماند به نام ابوالقاسم و ابوالحسن . و ابوالمسک کافور غلام حبشی اخشید که سمت اتابکی ابوالقاسم داشت پس از اخشید اورا بر اریکه ٔ ملک نشاند و بنام او برتق ...