کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
آموزگار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
آموزگار
لغتنامه دهخدا
آموزگار. [ زْ / زِ ] (ص مرکب ) آنکه آموزد. آنکه یاد دهد. معلم . آموزنده . استاد. مربی . || توسعاً، ناصح . اندرزگوی . هادی . راهنما. مجرب : هرکه نامُخت از گذشت روزگارنیز ناموزد ز هیچ آموزگار. رودکی .هم او آفریننده ٔ روزگاربنیکی هم او باشد آموزگار. فرد...
-
جستوجو در متن
-
آموزگاری
لغتنامه دهخدا
آموزگاری . [ زْ / زِ ] (حامص مرکب ) چگونگی و عمل و صفت آموزگار. تعلیم .
-
معلمه
لغتنامه دهخدا
معلمه . [ م ُ ع َل ْ ل ِ م َ / م ِ ] (ع ص ، اِ) مؤنث معلم . زن آموزگار. زن آموزنده . زن یاددهنده . آتون . ج ، معلمات . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). خانم آموزگار.
-
آتشگه
لغتنامه دهخدا
آتشگه .[ ت َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) آتشگاه . آتشکده : چنین بود رسم اندر آن روزگارکه باشد در آتشگه آموزگار.نظامی .
-
نامختن
لغتنامه دهخدا
نامختن . [ م ُ ت َ ] (مص منفی ) ناآموختن . نیاموختن . مقابل آمختن : هرکه نامخت از گذشت ِ روزگارنیز ناموزد ز هیچ آموزگار.رودکی .
-
فرهنگی
لغتنامه دهخدا
فرهنگی . [ ف َ هََ ] (ص نسبی ) فرهنگدان . اهل فرهنگ . آنکه در پی دانش و دانش آموزی بود : سخن پیش فرهنگیان سخته گوی به هر کس نوازنده و تازه روی . فردوسی . || معلم . استاد. آموزگار : به فرهنگیان ده مرا از نخست چو آموختم زند و استا، درست . فردوسی .بدانن...
-
گمره کردن
لغتنامه دهخدا
گمره کردن . [ گ ُ رَه ْ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گمراه کردن . بیراه کردن . سرگشته کردن : نگه دار از آموزگار بدش که بدبخت گمره کند چون خودش .سعدی (بوستان ).
-
اندرز بذ
لغتنامه دهخدا
اندرز بذ. [ اَ دَ ب َ ] (ص مرکب ) آموزگار. (در دوره ٔ ساسانیان ). (از ایران درزمان ساسانیان کریستن سن ترجمه رشید یاسمی ص 60).
-
هروم
لغتنامه دهخدا
هروم . [ هََ ] (اِخ ) نام شهر زنان و بعضی گویند نام شهری است که در این زمان بردع می گویندش . (برهان ) : هرومش لقب بود از آغاز کارکنون بردعش خواند آموزگار. نظامی .رج-وع به ب-ردع شود.
-
هم ریشه
لغتنامه دهخدا
هم ریشه . [هََ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) هم اصل . هم نژاد : پروردگار دینی آموزگار فضلی هم پیشه ٔ وفایی همریشه ٔ سخایی . فرخی .|| (اصطلاح زبان شناسی ) دو واژه را که اصل اشتقاقی یا ترکیبی آنها مشترک باشد، یا دو واژه از دو زبان همگروه که به هم شباهت دارند.
-
جفا دیدن
لغتنامه دهخدا
جفا دیدن . [ ج َ دَ ] (مص مرکب ) جفا بردن . متحمل جفا و ستم شدن . بار ظلم و بیداد کسی را کشیدن : اگر گم کند راه آموزگارسزد گر جفا بیند از روزگار. فردوسی .هر آن طفل کو جور آموزگارنبیند، جفا بیند از روزگار.سعدی .جور و جفا دیدی و رنج و عتاب کشیدی . (گلس...
-
سلخ
لغتنامه دهخدا
سلخ . [ س َ ل َ ] (ع اِ) رشته ای که بر دوک باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || [ س َ ] (ع اِمص ) در اصطلاح شعر این نوع سرقة چنان باشد که معنی و لفظ فراگیرد و ترکیب الفاظ آن بگرداند و بر وجهی دیگر ادا کند چنانکه رودکی گفته است :هر که نامخت از گذشت...
-
نامجویی
لغتنامه دهخدا
نامجویی . (حامص مرکب ) نامجوئی . نام جستن . طلب نام کردن . نام طلبی . شهرت طلبی . عمل و صفت نامجوی : نامجوئی دولت آموزد همی بی شک ترانامجوئی را چو دولت نیست هیچ آموزگار. مسعودسعد.|| جاه طلبی . منصب طلبی . || ستیزگی و منازعه در شهرت و شجاعت و بهادری و...
-
مدرس
لغتنامه دهخدا
مدرس . [ م ُ دَرْ رِ ] (ع ص ) مقری ٔ. (اقرب الموارد). معلم . درس گوی . آموزگار. استاد. درس دهنده : نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد. حافظ. || بسیار درس گو. (ناظم الاطباء)(منتهی الارب ). کثیرالدرس (از اقرب الموارد) (از...