کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
آموزنده پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
آموزنده
لغتنامه دهخدا
آموزنده . [ زَدَ / دِ ] (نف ) آنکه آموزد دیگری را. مُعلّم . پیر تعلیم . || آنکه از دیگری آموزد. مُتعلّم .
-
واژههای مشابه
-
ادب آموزنده
لغتنامه دهخدا
ادب آموزنده . [ اَ دَ زَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) ادب آموز. ادیب . استاد. معلم . || شاگرد. متعلم . معنی ادب آموزنده کرد؛ ای مؤدب کرد. (مؤید الفضلاء).
-
جستوجو در متن
-
آریسته
لغتنامه دهخدا
آریسته . [ ت ِ ] (اِخ ) نام پسر اَفولُن . آموزنده ٔ تربیت نحل .
-
مسأله آموز
لغتنامه دهخدا
مسأله آموز. [ م َ ءَ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) مسأله آموزنده . آموزنده ٔ مسائل : نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد.حافظ.
-
ویرا
لغتنامه دهخدا
ویرا. (ص ) هوشمند. یادگیرنده . آموزنده . (آنندراج ) (برهان ). مدرک . (آنندراج ) : یکی مرد ویرا بباید نخست که گوید نیوشیده ها را درست .ابوالعباس مروزی .
-
رقوم آموز
لغتنامه دهخدا
رقوم آموز. [ رُ ] (نف مرکب ) رقوم آموزنده . رقم آموز. (فرهنگ فارسی معین ).
-
مکتب
لغتنامه دهخدا
مکتب . [ م ُ ت ِ / م ُ ک َت ْ ت ِ ] (ع ص ) آنکه خط آموزاند. (مهذب الاسماء). مشاق و ادب آموز را گویند. (از انساب سمعانی ). آموزنده ٔ کتابت ، و منه کان الحجاج مکتباً با لطائف ای معلماً. (منتهی الارب ). آموزنده ٔ کتاب و مکتب دار. (ناظم الاطباء). آموزنده...
-
رقم آموز
لغتنامه دهخدا
رقم آموز. [ رَ ق َ ] (نف مرکب ) رقم آموزنده . آنکه نوشتن آموزد. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به رقم در معانی متداول آن در فارسی شود.
-
غیب آموز
لغتنامه دهخدا
غیب آموز. [ غ َ / غ ِ ] (نف مرکب ) آنکه غیب آموزد. غیب آموزنده . رجوع به غَیب شود : بر آن رهبان دیر افتاد راهش که دانا خواند غیب آموز شاهش .نظامی .
-
یادگیرنده
لغتنامه دهخدا
یادگیرنده . [ رَ دَ/ دِ ] (نف مرکب ) تعلیم گیرنده . آموزنده . متعلم : رجل ذکور؛ مرد نیکو یادگیرنده . (از منتهی الارب ). || از برکننده . حفظکننده . بخاطر سپارنده . || هوشمند. رجوع به یادگیر در تمام معانی شود.
-
شب آموز
لغتنامه دهخدا
شب آموز. [ ش َ ] (نف مرکب ) آموزنده بشب . که شب هنگام تعلیم گیرد. فراگیرنده به شب . آنکه درشب بیاموزد و تعلیم گیرد. || آنکه در شب تعلیم دهد. || در تداول عامه ، زن که شب به شوی خود بد کسان ِ شوی خود گوید. (یادداشت مؤلف ).
-
مستأدب
لغتنامه دهخدا
مستأدب .[ م ُ ت َءْ دِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استیداب . متأدّب . ادب آموزنده . (منتهی الارب ). آنکه ادب می آموزد. فراگیرنده ٔ ادب . رجوع به استئداب و استیداب شود.
-
معلمه
لغتنامه دهخدا
معلمه . [ م ُ ع َل ْ ل ِ م َ / م ِ ] (ع ص ، اِ) مؤنث معلم . زن آموزگار. زن آموزنده . زن یاددهنده . آتون . ج ، معلمات . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). خانم آموزگار.