کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
یله پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
یله
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) yale رها؛ آزاد؛ ول؛ ولشده.〈 یله کردن: (مصدر متعدی) واگذاشتن؛ رها کردن: ◻︎ گله کرد باید به گیتی یله / تو را چون نباشد ز گیتی گله (فردوسی: ۲/۳۱۸).
-
جستوجو در متن
-
ول
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عامیانه] vel یله؛ رها؛ آزاد؛ سرخود.〈 ول کردن: (مصدر متعدی) [عامیانه] رها کردن.
-
رها
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مقابلِ گرفتار] rahā آزاد؛ یله؛ بیقیدوبند.〈 رها شدن: (مصدر لازم) آزاد شدن؛ نجات یافتن از قیدوبند.〈 رها کردن: (مصدر متعدی) آزاد کردن؛ ول کردن.
-
یاوه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹یافه› yāve ۱. بیهوده؛ هرزه.۲. (اسم) ویژگی سخن بیمعنی.۳. (قید) [قدیمی] یله و سرخود؛ بیسرپرست.
-
تسریح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tasrih ۱. رها کردن؛ یله کردن.۲. گسیل کردن.۳. رها کردن ستور برای چرا.۴. طلاق دادن زن.۵. گشودن و شانه زدن و فروهشتن موی.
-
فسیله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سیله، نسیله› [قدیمی] fasile ۱. گله؛ رمه.۲. گلۀ اسب: ◻︎ ز هر سوی بودش فسیله یله / به شهر اندر آورد یکسر گله (فردوسی: ۱/۳۱۸ حاشیه).
-
پراشیده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [قدیمی] parāšide ۱. پراکنده.۲. ازهمپاشیده؛ پریشانشده: ◻︎ مجلس پراشیده همه، میوه خراشیده همه / نقل بپاشیده همه، به چاکران کرده یله (شاکر: شاعران بیدیوان: ۵۰).
-
یلی زن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) ‹یللیزن› [قدیمی] yalizan ۱. کسی که یللی بزند.۲. آنکه در وقت خوشی و شادی بانگ بردارد: ◻︎ گشته یلیزن همه بر بانگ نی / همچو زنان یله از بهر می (امیرخسرو: لغتنامه: یلیزن).
-
یاوگی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) yāvegi ۱. یاوه بودن؛ بیهوده بودن؛ بیهودگی.۲. (اسم) [قدیمی] لشکر یله و سرخود.۳. (اسم) [قدیمی] کسی که بیهوده میگردد و خودسرانه کاری میکند؛ یله؛ سرخود.۴. (قید) [قدیمی] سرگشته؛ حیران.۵. [قدیمی] حالت لشکر بدون نظموترتیب را به خود گرفتن: ◻...
-
آزاد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: āzāt، مقابلِ بنده] 'āzād ۱. رها؛ یله؛ رسته.۲. بدون دلبستگی به دنیا و تعلقات آن؛ وارسته: ◻︎ عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه / پای آزادان نبندند ار به جایی رفت رفت (حافظ: ۱۸۲).۳. بیقیدوبند.۴. آنکه آزادی دارد.۵. آنکه یا آنچه وا...