کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کیناز پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
کی
فرهنگ فارسی عمید
(قید) key ۱. چهوقت؟؛ چههنگام؟؛ چهزمانی؟.۲. چگونه؟.
-
کی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: kay] [قدیمی] key ۱. هریک پادشاهان کیانی، مانندِ کیقباد، کیکاووس، کیخسرو.۲. [جمع: کیان] پادشاه بزرگ؛ شاهنشاه: ◻︎ کیکردار بر اورنگ بزرگی بنشین / میگردان که جهان یاوه و گردان استا (دقیقی: ۹۵).۳. (صفت) خالص؛ پاک: ◻︎ شدستم بیشک و بیشبهه ...
-
کی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: کَیّ] [قدیمی] key ۱. داغ کردن پوست بدن با آهن تفته.۲. (اسم) جای سوختگی با آهن گداخته.
-
کی
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر) [پهلوی: kē] ki چه کسی؟؛ کدام شخص؟.
-
ناز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) nāz ۱. عشوه؛ کرشمه؛ لطف.۲. (صفت) [عامیانه] زیبا؛ خوشگل.۳. فخر.۴. (اسم مصدر) نوازش.۵. (اسم مصدر) رفاه؛ آسایش.〈 ناز شست: [عامیانه، مجاز]۱. پولی که کسی به سبب هنری که نشان داده از کسی بگیرد.۲. پولی که در قدیم مٲمور دولت برای کاری که انجام داد...
-
جستوجو در متن
-
لنجه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [قدیمی] lanje رفتار از روی ناز و خرام ناز؛ خرام.
-
دلال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] dalāl ۱. ناز کردن؛ ناز؛ کرشمه.۲. ناز کردن زن بر شوهر خود.۳. وقار.۴. خرام.
-
برزم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] barzam ناز؛ کرشمه.
-
لنج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) ‹لنجه› [قدیمی] lanj ناز؛ خرام.
-
غنجیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [عربی. فارسی] [قدیمی] qa(o)njidan ناز کردن؛ کرشمه کردن.
-
فیرنده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] firande کسی که با ناز و تکبر حرکت کند؛ خرامنده.
-
نازکش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [مجاز] nāzke(a)š آنکه ناز و عشوۀ کسی را تحمل کند.
-
نازکنان
فرهنگ فارسی عمید
(قید) nāzkonān در حال ناز کردن و عشوهگری.
-
نازیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) nāzidan ۱. ناز کردن.۲. به خود یا چیز و کسی بالیدن.