کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کِزّ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] kaz =کژ٢
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(حرف + حرف اضافه) [مخففِ که از] [قدیمی] ka(e)z که از: ◻︎ چل سال بیش رفت که من لاف میزنم / کز چاکران پیر مغان کمترین منم (حافظ: ۶۸۶).
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) kez سوختن الیافی مانند پشم و مو که بوی خاصی ایجاد میکند.〈 کز کردن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] خود را جمع کردن و در خود فرورفتن.
-
واژههای همآوا
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] kaz =کژ٢
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(حرف + حرف اضافه) [مخففِ که از] [قدیمی] ka(e)z که از: ◻︎ چل سال بیش رفت که من لاف میزنم / کز چاکران پیر مغان کمترین منم (حافظ: ۶۸۶).
-
کز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) kez سوختن الیافی مانند پشم و مو که بوی خاصی ایجاد میکند.〈 کز کردن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] خود را جمع کردن و در خود فرورفتن.
-
جستوجو در متن
-
بایستنی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] bāyestani واجب؛ لازم: ◻︎ بگفتند کز ما تو داناتری / به بایستنیها تواناتری (فردوسی۲: ۱۹۶).
-
بادسار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹بادسر› [قدیمی، مجاز] bādsār ۱. سبکسر؛ سبکمغز؛ مغرور؛ متکبر: ◻︎ بادهای کز وی جدا گردد بخیل از رادمرد / بادهای کز وی شود پیدا حکیم از بادسار (سوزنی: ۱۸۱).۲. سبک؛ بیوقار.
-
جابلسا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [؟] ‹جابرسا، جابرصا، جابلس، جابلص، جابرس، جابرص› [قدیمی] jābo(a)lsā ۱. شهری خیالی در مغرب: ◻︎ سخن کز روی دین گویی چه عبرانی چه سُریانی / مکان کز بهر حق جویی چه جابلقا چه جابلسا (سنائی۲: ۵۸).۲. [مجاز] مغرب.
-
زیرافکند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) zir[']afkand = زیرافکن: ◻︎ آه کز یاد ره و پردۀ عراق / رفت از یادم دم تلخ فراق ـ وای کز ترّیّ زیرافکند خُرد / خشک شد کشت دل من، دل بمرد (مولوی: ۱۲۳).
-
آجل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) 'ājo(a)l = آروغ: ◻︎ بسته دائم دهان خود از بخل / کز گلو برنیایدش آجل (؟: مجمعالفرس: آجل).
-
آدمی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به آدم) [معرب. فارسی] 'ādami آدم؛ انسان: ◻︎ تو کز محنت دیگران بیغمی / نشاید که نامت نهند آدمی (سعدی: ۶۶).
-
اشکوفه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹اشکفه، شکوفه› (زیستشناسی) [قدیمی] 'e(o)škufe = شکوفه: ◻︎ باش تا دوحهٴ اقبال تو اشکوفه کند / کز شمیمش همه آفاق معطر گردد (ابوعلیچاچی: شاعران بیدیوان: ۲۶۶).