کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
که گور پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
گور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) gur ۱. جایی که مرده را دفن کنند؛ قبر: ◻︎ نبشتهست بر گور بهرام گور / که دست کرم بِه ز بازوی زور (سعدی: ۱۰۸).۲. [قدیمی] صحرا؛ بیابان.
-
گور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) gur پستانداری وحشی شبیه خر با رنگ زرد و خطهای سیاه که در افریقا پیدا میشود و دستهدسته حرکت میکنند؛ گور اسب؛ گورخر.
-
بالا به گور
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [قدیمی] bālābegur هنگام دشنام یا نفرین گفته میشود؛ قدو قامتش به گور برود.
-
لحد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: لَحْد] lahad ۱. گور.۲. سنگی که بالای سر مرده بر روی گور نصب کنند.
-
گورشکاونه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] guršekāvane کسی که هنگام شب گور را بشکافد و کفن مرده را ببرد؛ شکافندۀ گور.
-
گوربه گور
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) gurbegur ۱. مردهای که او را از گور درآورند و در جای دیگر دفن کنند.۲. [عامیانه، مجاز] نفرینی دربارۀ مرده؛ گوربهگورشده.
-
زنده به گور
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) zendebegur ۱. کسی که زنده در گور دفن شود.۲. [مجاز] کسی که با تلخکامی و ناتوانی در کنجی ساکن باشد.
-
گوربان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] gurbān نگهبان گور؛ محافظ مقبره.
-
گورشکاف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] guršekāf آنکه قبر مرده را بشکافد؛ شکافندۀ گور.
-
مرغزن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹مرزغن، مرزغان› [قدیمی] marqazan گور؛ قبرستان.
-
مقبره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مقبَرَة، جمع: مقابر] maqbare گور؛ گورستان.
-
فرجام گاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی، مجاز] farjāmgāh ۱. آخرین منزل؛ گور؛ قبر.۲. قیامت؛ روز رستاخیز.
-
قبر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: قُبُور] qabr جایی که مرده را در آن دفن میکنند؛ گور.
-
مزار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: مزارات] mazār ۱. جای زیارت؛ زیارتگاه.۲. گور؛ آرامگاه.
-
ناووس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از سُریانی، جمع: نواویس] [قدیمی] navus قبر؛ گور؛ دخمه.