کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کندی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کندی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) kondi ۱. [مقابلِ تندی] کند بودن.۲. آهستگی.۳. [مقابلِ تیزی] کند بودن.
-
جستوجو در متن
-
بط
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: بطء] [قدیمی] bot' درنگ؛ آهستگی؛ کندی.
-
بطیالحرکت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: بطیءالحَرکة] bati'olhare(a)ke آنکه بهکندی و آهستگی حرکت میکند.
-
گران دست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مقابلِ سبکدست] [قدیمی، مجاز] gerāndast ویژگی آنکه کاری را بهکندی انجام دهد.
-
مس مس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عامیانه] mesmes آهستگی و کندی در کار.〈 مسمس کردن: (مصدر لازم) [عامیانه] در کاری آهستگی و کندی کردن؛ کاری را بهتٲنی انجام دادن.
-
آهسته کار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) 'āhestekār آنکه به کندی حرکت کند یا کار کند؛ کند؛ کندکار؛ دیرجنب.
-
ابطا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ابطاء] [قدیمی] 'ebtā ۱. درنگ کردن.۲. دیر کردن؛ کندی؛ تٲخیر.
-
بغاث
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] (زیستشناسی) [قدیمی] boqās مرغی تیرهرنگ، کوچکتر از کرکس که بهکندی پرواز میکند.
-
کلال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] kalāl ۱. مانده شدن؛ خسته شدن.۲. ماندگی؛ خستگی.۳. کُندی.
-
دیرجنب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [مجاز] dirjomb ۱. دیرجنبنده.۲. آنکه دیر از جا برخیزد.۳. آنکه بهکندی حرکت کند.
-
شترمآب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [عامیانه، مجاز] šotorma'āb ۱. متین و موقر مانند شتر.۲. ویژگی کسی که مانند شتر به تٲنی و کندی حرکت کند.
-
لک ولک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) ‹لِکلِک› [عامیانه] lekkolek[k] کُند؛ آهسته.〈 لکولک کردن: (مصدر لازم) [عامیانه]۱. کند راه رفتن.۲. کاری را بهکندی انجام دادن.
-
پاکشان
فرهنگ فارسی عمید
(قید) ‹پایکشان› pākešān ۱. در حال پا کشیدن بر زمین.۲. (صفت) ویژگی آنکه آهسته و به کندی قدم بردارد.
-
پلکیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) pel[e]kidan ۱. بهآهستگی و کندی راه رفتن یا کار کردن و خود را سرگرم ساختن.۲. زندگی کردن و وقت گذراندن نه چنانکه مطلوب است.