کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کندن زمین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
حفر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] hafr ۱. کندن زمین؛ گود کردن.۲. کندن چاه.
-
کولش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] kuleš کندن زمین.
-
حفار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] haffār ۱. کسی که کارش کندن زمین و کاوش کردن در زمین است.۲. گورکن.
-
نبش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] nabš کندن زمین و بیرون آوردن چیزی از زیر زمین.〈 نبش قبر: شکافتن گور.
-
کلندیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] kalandidan ۱. شکافتن.۲. کندن زمین.
-
کج بیل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) kajbil بیل سرکج برای کندن چاه یا هموار کردن زمین.
-
کولیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) kulidan ۱. کندن؛ کاویدن؛ گود کردن.۲. شیار کردن زمین.
-
کلنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کلند› kolang وسیلۀ آهنی نوکتیز با دستۀ چوبی برای کندن زمین.
-
شکاویدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] šekāvidan ۱. شکافتن.۲. کندن و کاویدن زمین؛ نقب زدن.
-
بیل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) bil ابزار آهنی پهن با دستۀ چوبی بلند برای کندن زمین یا برداشتن گل و خاک.
-
فرکندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹فرکندیدن› [قدیمی] farkandan ۱. برکندن؛ کندن.۲. کندن جوی و راهآب در زمین.۳. فرسودن؛ کهنه کردن: ◻︎ دو فرکن است روان از دو دیده بر دو رخم / رخم ز رفتن فرکن بهجملگی فرکند (خسروانی: شاعران بیدیوان: ۱۱۴).
-
کاوش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) kāve(o)š ۱. جستجو؛ تفحص.۲. کندن زمین.۳. [قدیمی، مجاز] رخنه؛ نفوذ: ◻︎ پرستیدن داور افزون کند / ز دل کاوش دیو بیرون کند (فردوسی: ۷/۱۸۱).
-
گورکن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) gurkan ۱. کسی که پیشهاش کندن گور و به خاک سپردن مردگان است.۲. (اسم) (زیستشناسی) پستانداری با بدن پهن و سنگین، پنجههای قوی و تیز، پوزۀ باریک، و موهای خاکستری که در زیر زمین دالانهایی برای پنهان شدن حفر میکند و شبها برای شکار بیرون می...
-
گراز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] gorāz ۱. نوعی بیل پهن و بزرگ با دستۀ چوبی که ریسمانی به آن میبستند و یک نفر دسته و یک نفر از روبهروی او سر ریسمان را میگرفت، و زمین شیارشده را با آن هموار میکردند؛ فه؛ بنکن؛ پلکش: ◻︎ بفرمود تا کارگر با گراز / بیارند چندی ز راه در...
-
چیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: čītan] ‹چدن، چیندن› čidan ۱. جدا کردن و کندن میوه یا گل از درخت یا بوته: ◻︎ رفتم به باغ تا که بچینم سَحر گلی / آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی (حافظ۲: ۶۳۰).۲. بریدن موی یا ناخن با قیچی.۳. دانهدانه برداشتن چیزی از زمین، مثل دانه بردا...