کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کل مرغ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
کل کل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) kalkal پرگویی؛ پرحرفی؛ بحث بیهوده.〈 کلکل کردن: (مصدر لازم) [عامیانه] پرگویی کردن و سر یکدیگر را به درد آوردن.
-
واژههای همآوا
-
کلمرغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] kalmorq = کرکس
-
جستوجو در متن
-
پلیکان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: pélican] (زیستشناسی) pelikān = مرغ 〈 مرغ سقا
-
مرغک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: morvak] morqak ۱. [مصغرِ مرغ] مرغ کوچک.۲. در خیاطی تکۀ کوچک سهگوش از پارچه.
-
مرغ آغال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] morq[']āqāl آشیانه؛ لانۀ مرغ؛ آغل مرغ.
-
مرغ سانان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) morqsānān پستاندارانی که مانند مرغ تخم میگذارند.
-
هوگویک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی. فارسی] (زیستشناسی) huguyak مرغ حقگو؛ مرغ شبآویز.
-
مرغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: morv] (زیستشناسی) morq ۱. جانوری از خانوادۀ ماکیان که برای استفاده از گوشت یا تخمش پرورش مییابد؛ مرغ خانگی.۲. پرنده.〈 مرغ استخوانخوار:۱. عقاب شکاری.۲. هما.〈 مرغ انجیرخوار: (زیستشناسی) پرندهای از راستۀ گنجشکان که انگور و ا...
-
زاغر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹ژاغر، جاغر› [قدیمی] zāqar چینهدان مرغ؛ کیسهای که بین حلقوم و معدۀ مرغ قرار دارد؛ گژار.
-
شباویز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شبآویز› (زیستشناسی) šabāviz مرغ حق؛ جغد: ◻︎ منم دُراچهٴ مرغان شبخیز / همهشب مونسم مرغ شباویز (نظامی۳: ۲۲۵).
-
فلامینگو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [انگلیسی: flamino، مٲخوذ از اسپانیایی] (زیستشناسی) felāmingo پرندهای بزرگ، سفیدرنگ، و آبچر، با پاهای بلند، گردن دراز، و منقار پهن و سفیدرنگ که از جانوران دریایی تغذیه میکند؛ مرغ حسینی؛ مرغ آتشی؛ سرخاب.
-
شباهنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شبآهنگ› [قدیمی] šabāhang ۱. (زیستشناسی) مرغ سحر؛ مرغ سحرخوان؛ بلبل.۲. (نجوم) ستارۀ صبح؛ ستارۀ کاروانکش؛ شعری: ◻︎ چو یک بهره از تیرهشب درگذشت / شباهنگ بر چرخ گردان بگشت (فردوسی: ۲/۱۲۲).
-
کژار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مبدلِ ژاغر] ‹گژار› (زیستشناسی) [قدیمی] kožār چینهدان مرغ؛ ژاغر؛ جاغر.