کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کاهل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کاهل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] kāhel ۱. سست؛ تنبل.۲. [قدیمی] پیر.۳. [قدیمی] ناتوان.۴. (اسم)[جمع: کواهِل] [قدیمی] بالای شانه تا زیر گردن؛ میان دو کتف چهارپایان؛ پشت گردن.
-
جستوجو در متن
-
تنند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] tanand کاهل؛ تنبل.
-
جایمند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹جَمَند› jāymand تنبل؛ کاهل؛ بیکاره.
-
استبطا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استبطاء] [قدیمی] 'estebtā ۱. کاهل شمردن.۲. درنگ کردن.
-
کسل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: کسل] ke(a)sel سست؛ ناتوان؛ کاهل؛ ناخوش؛ بیحال.
-
گران سرشت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] gerānserešt ۱. متکبر.۲. باوقار؛ موقر.۳. کاهل.
-
اژکهان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹اژکهن، اژکهان، وژکهان، وژکهن، اژهان› [قدیمی] 'ažkahān کاهل؛ تنبل: ◻︎ اشو گفت آنکه میبینی روانش / بُدی اندر جهان کار اژکهانش (زراتشتبهرام: لغتنامه: اژکهان).
-
سپوزکار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹سپوزگار› [قدیمی] se(o)puzkār کسی که در کارها درنگ و تٲخیر کند؛ سست و کاهل: ◻︎ هر که باشد سپوزکار به دهر / نوش در کام او شود چون زهر (ابوشکور: شاعران بیدیوان: ۸۶).
-
هنجام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] hanjām تنبل؛ بیکاره؛ کاهل: ◻︎ در دنیا سخت سختی و در دین / بس سست و میانهکار و هنجامی (ناصرخسرو: لغتنامه: هنجام).
-
درنگی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به رنگ) derange ۱. بااستقامت؛ مقاوم: ◻︎ گو پیلتن گفت جنگی منم / به آوردگه بر درنگی منم (فردوسی: ۲/۸۴).۲. طولانی.۳. چیره؛ مسلط.۴. [قدیمی، مجاز] سست؛ درنگکننده؛ کاهل: ◻︎ درنگی نبودم به راه اندکی / سه منزل همی کرد رخشم یکی (فردوسی: ۳/۱...
-
چشم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: čašm] če(a)šm ۱. (زیستشناسی) عضو حسی و بینایی بدن انسان و حیوان.۲. [مجاز] نظر؛ نگاه اجمالی: چشمم به او افتاد.۳. [مجاز] انتظار؛ توقع: ◻︎ گر از دوست چشمت بر احسان اوست / تو در بند خویشی نه در بند دوست (سعدی۳: ۳۹۲).۴. [عامیانه، مجاز] = &l...