کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
چیز غریب پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
بی چیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) bičiz بینوا؛ مفلس؛ تهیدست.
-
جستوجو در متن
-
غریب دوست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] qaribdust آنکه غریبان را دوست دارد؛ دوست غریب؛ غریبپرور؛ غریبنواز.
-
غریب نواز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] qaribnavāz آنکه مردم غریب و بینوا را بنوازد؛ غریبپرور؛ نوازندۀ غریب.
-
غربا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: غرباء، جمعِ غریب] qorabā = غریب
-
غریب دشمن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی، مقابلِ غریبدوست] [قدیمی] qaribdošman آنکه دشمن غریبان باشد؛ دشمن غریب.
-
غریب پرور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] qaribparvar کسی که مردم غریب و بینوا را بنوازد و پذیرایی کند.
-
غریب زاده
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت مفعولی) [عربی. فارسی] [قدیمی] qaribzāde ۱. فرزند شخص غریب.۲. فرزند کولی.۳. [مجاز] حرامزاده.
-
غریب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: غُرباء] qarib ۱. دورافتاده از وطن.۲. ویژگی مکانی که محل زندگی شخص نیست و برای او ناآشناست.۳. [مجاز] موجب شگفتی؛ عجیب.۴. (اسم) (ادبی) در عروض، از بحور شعر بر وزن «فاعلاتن فاعلاتن مستفعلن»؛ جدید.۵. [مجاز] خوب.〈 غریب آمدن: (مصدر ...
-
غریب پرست
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] qaribparast ۱. آنکه مردم غریب را دوست بدارد و در حق آنان نیکی کند؛ غریبدوست.۲. آنکه غریبهها را به خانوادۀ خود ترجیح دهد.
-
غریب حسن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] qaribhosn دارای جمال و زیبایی شگفتآور.
-
غریب قامت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] qaribqāmat دارای قامت زیبا و شگفتآور.
-
غریب وار
فرهنگ فارسی عمید
(قید، صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی] qaribvār غریبمانند؛ مانند غریبان.
-
استغراب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'esteqrāb عجیب و غریب دانستن؛ تعجب کردن؛ شگفتی.
-
غریبه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: غریبَة، جمع: غرائب] qaribe ۱. ناآشنا؛ بیگانه.۲. = غریب