کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
چشم بلبلی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
چشم بلبلی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی) (زیستشناسی) če(a)šmbolboli نوعی لوبیای سفید که در میان آن خال سیاهی بهاندازۀ چشم بلبل است؛ لوبیای چشمبلبلی.
-
واژههای مشابه
-
بادام چشم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] bādāče(a)šm آنکه چشمانی شبیه بادام دارد: ◻︎ در هیچ بوستان چو تو سروی نیامدهست / بادامچشم و پستهدهان و شکرسخن (سعدی۲: ۵۳۷).
-
گران چشم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] gerānče(a)šm آنکه چشمان درشت دارد؛ درشتچشم.
-
گرسنه چشم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی، مجاز] goro(e)sneča(e)šm آزمند؛ حریص: ◻︎ ز من مرنج چو بسیار بنگرم سویت / گرسنه چشمم و سیری ندارم از رویت (سعدی: لغتنامه: گرسنهچشم).
-
چشم آغیل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چشمآغل، چشماغل، چشمآغول› [قدیمی] če(a)šm[']āqil نگاه از گوشۀ چشم از روی خشم و غضب؛ نگاه غضبآلود؛ چشمآلوس؛ چشمغله؛ چشمغره: ◻︎ نرمک او را یکی سلام زدم / کرد زی من نگه به چشمآغیل (حکاک: شاعران بیدیوان: ۲۸۷).
-
چشم آلوس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] če(a)šm[']ālus =چشمآغیل
-
چشم آویز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت مفعولی) [قدیمی] če(a)šm[']āviz ۱. نقابی بافتهشده از موی اسب که زنان مسلمان آن را در کوچه و بازار به چهرۀ خود میزدند؛ پیچه.۲. نقابی که از تسمههای باریک درست کنند و جلو چشمان اسب آویزان کنند.۳. تعویذ؛ چشمارو؛ باطلالسحر: ◻︎ سِحرِ چشمان ...
-
چشم انداز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت مفعولی) če(a)šm[']andāz ۱. مساحتی از صحرا یا دامنۀ کوه که چشم همۀ آن را ببیند.۲. منظره؛ دورنما؛ چشمافکن.۳. منظرۀ وسیع باصفا.
-
چشم بلبل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] če(a)šmbolbol نوعی پارچه با خالهای ریز شبیه چشم بلبل؛ بلبلچشم.
-
چشم بند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) če(a)šmband ۱. پارچه یا چیز دیگر که با آن چشم کسی یا حیوانی را ببندند.۲. [مجاز] کسی که چشمبندی کند و با افسون و شعبده چیزی را دگرگون کند.۳. [مجاز] نوعی افسون که بهوسیلۀ آن مردم چیزها را بهصورت دیگر میبینند: ◻︎ ای زلف تو هر خمی کم...
-
چشم بندک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چشمبندانک› če(a)šmbandak نوعی بازی دستهجمعی که در آن چشم کسی را میبندند و از او میخواهند چیزی را پیدا کند.
-
چشم بندی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) če(a)šmbandi ۱. بستن چشم کسی.۲. [مجاز] شعبده؛ حقهبازی؛ جادوگری؛ افسونگری.۳. [مجاز] نیرنگ.
-
چشم پزشک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) (پزشکی) če(a)šmpezešk پزشکی که بیماریهای چشم را معالجه میکند؛ کحال.
-
چشم پنام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چشمبنام، چشمپناه› [قدیمی] če(a)šmpanām چیزی که برای دفع چشمزخم درست کنند، مانند دعا، طلسم یا مهره؛ چشمارو؛ چشموهام؛ چشموهم: ◻︎ بتا نگارا از چشم بد بترس و مکن / چرا نداری با خود همیشه چشمپنام (شهید بلخی: شاعران بیدیوان: ۳۳).