کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پیکار کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
آوردیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [قدیمی] 'āvardidan آورد کردن؛ جنگ کردن؛ نبرد کردن؛ پیکار کردن؛ حمله کردن.
-
پیکارکرد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [قدیمی] peykārkard پیکار کردن؛ جنگ کردن.
-
ممارات
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مماراة] [قدیمی] momārāt جنگ کردن؛ جدال کردن؛ پیکار کردن.
-
مخاصمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی مخاصَمَة] ‹مخاصمت› moxāseme پیکار کردن با یکدیگر؛ دشمنی کردن.
-
آفندیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹افندیدن› 'āfandidan ۱. جنگ کردن؛ پیکار کردن: ◻︎ در دل او آن نصیحت کار کرد / ترک آفندیدن و پیکار کرد (لبیبی: لغتنامه: آفندیدن).۲. دشمنی کردن؛ خصومت ورزیدن.
-
مناطحه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مناطَحَة] [قدیمی] monātehe ۱. شاخ زدن به یکدیگر.۲. [مجاز] پیکار کردن؛ نبرد کردن.
-
منازلت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: منازَلة] [قدیمی] monāzelat با هم پیکار کردن؛ در میدان با حریف جنگیدن.
-
پرخاش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹فرخاش› parxāš ۱. درشتی و تندی از روی خشم؛ عتاب: ◻︎ چو پرخاش بینی تحمل بیار / که سهلی ببندد در کارزار (سعدی: ۱۲۳).۲. [قدیمی] جنگوجدال؛ کارزار؛ پیکار.〈 پرخاش کردن: (مصدر لازم)۱. درشتی کردن؛ تندی کردن.۲. سخن درشت گفتن.۳. [قدیمی] پیکار کردن.
-
تنازل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tanāzol ۱. فرود آمدن.۲. با هم پیکار کردن.۳. فروتنی و کنارهگیری از مقام.
-
قتال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] qetāl ۱. جنگیدن و کشتن.۲. جنگ کردن.۳. کارزار؛ پیکار.
-
ناورد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] nāvard ۱. نبرد؛ جنگ.۲. جولان و گردش گرد یکدیگر: ◻︎ خیالی کرد با خود کاین جوانمرد / که زد بر دور من چون چرخ ناورد (نظامی۱: ۱۴۹).〈 ناورد بردن: (مصدر لازم) [قدیمی] حمله بردن؛ حمله کردن.〈 ناورد دادن: (مصدر لازم، مصدر متعدی) [قدیمی...