کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پوستنوار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
نوار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) navār ۱. رشتۀ پهن شبیه تسمه که از پشم یا پنبه یا ابریشم میبافند.۲. رشتهای از پارچه که برای تزئین در حاشیۀ آن به کار میرود.۳. رشتۀ باریک و طولانی که با امواج مغناطیسی، صوت وتصویر بر روی آن ضبط شده است و در داخل قاب مخصوص قرار دارد.
-
پوست
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: pōst، مقابلِ مغز] pust ۱. جلد؛ غلاف؛ قشر.۲. (زیستشناسی) آنچه روی عضلات بدن انسان و جانوران را پوشانده و اعمال آن عبارت است از احساس حرارت، برودت، درد، و لمس: پوست بدن.۳. (زیستشناسی) آنچه روی تنه و شاخۀ درخت و گیاه و میوه را میپوشاند:...
-
پوست پاره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] pustpare قطعهای از پوست یا چرم؛ پارۀ پوست؛ تکۀ پوست.
-
پوست پیازی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پوستپیاز) puspiyāzi ۱. مانند پوست پیاز.۲. به رنگ پوست پیاز.۳. [مجاز] نازک: کاغذ پوستپیازی.۴. [مجاز] تودرتو؛ لادرلا.
-
پوست پیرا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) ‹پوستپیرای› [قدیمی] pustpirā کسی که پوست حیوانات را پاک میکند و پرداخت میدهد؛ دباغ؛ آشگر.
-
پوست پیرایی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] pustpirāy(')i شغل و عمل پوستپیرا؛ دباغی؛ آشگری.
-
پوست تخت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پوستتخته، تختهپوست› pusttaxt پوست خشکشدۀ حیوانات بهخصوص پوست گوسفند که مانند فرش زیر پا میاندازند.
-
پوست خرکن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) pustexarkan ۱. کسی که پوست خر مرده را بکَنَد.۲. [مجاز] طماع؛ خامطمع.
-
پوست فروش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) pustforuš ۱. فروشندۀ پوست.۲. کسی که پوستهای دباغیشدۀ حیوانات را میفروشد.
-
پوست کلفت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) pustkoloft ۱. آنچه پوست ستبر دارد.۲. [مجاز] کسی که از سختی و مشقت یا تنبیه و ملامت آزرده و متٲثر نشود.
-
پوست کن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) pustkan کسی که در کشتارگاه پوست حیوانات را میکَنَد؛ سلاخ.
-
پوست کنده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) pustkande ۱. جانور یا میوه که پوست آن را کنده باشند.۲. [مجاز] سخن صریح؛ آشکار؛ بیپرده: ◻︎ چرا چون گل زنی در پوست خنده / سخن باید چو شکّر پوستکنده (نظامی۲: ۱۴۰).
-
پوست گر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] pustgar پوستپیرا؛ دباغ.
-
پوست گری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] pustgari دباغی.
-
سیاه پوست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مقابلِ سفیدپوست] ‹سیهپوست› siyāhpust ۱. کسی که پوست بدنش سیاه باشد.۲. (اسم، صفت) آنکه از نژاد سیاه باشد.