کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پوستزنی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
پوست
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: pōst، مقابلِ مغز] pust ۱. جلد؛ غلاف؛ قشر.۲. (زیستشناسی) آنچه روی عضلات بدن انسان و جانوران را پوشانده و اعمال آن عبارت است از احساس حرارت، برودت، درد، و لمس: پوست بدن.۳. (زیستشناسی) آنچه روی تنه و شاخۀ درخت و گیاه و میوه را میپوشاند:...
-
مایه زنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) (طب قدیم) māyezani عمل واکسن زدن؛ واکسیناسیون.
-
قلم زنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [معرب. فارسی] qalamzani ۱. [مجاز] نویسندگی.۲. [مجاز] نقاشی.۳. حک کردن تصویر جانوران یا انواع گلوگیاه و طرحهای دیگر بر روی فلز با قلمهای مخصوص؛ حکاکی.
-
قاشق زنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [ترکی. فارسی] qāšoqzani عملی که بعضی از زنان در شب چهارشنبهسوری برای رسیدن به مراد انجام میدهند و بهطور ناشناس به در خانۀ همسایه میروند و با زدن قاشق به کاسه یا به در خانه چیزی طلب میکنند و صاحب خانه مقداری مواد خوراکی در ظرف او میر...
-
پنبه زنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) pambezani شغل و عمل پنبهزن.
-
مشت زنی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، حاصل مصدر) (ورزش) moštzani ورزشی دونفره که در آن ورزشکاران با زدن ضربههای مشت به یکدیگر امتیاز کسب میکنند؛ بوکس.
-
سکه زنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [عربی. فارسی] [قدیمی] sekkezani شغل و عمل سکهزن.
-
پوست پاره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] pustpare قطعهای از پوست یا چرم؛ پارۀ پوست؛ تکۀ پوست.
-
پوست پیازی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پوستپیاز) puspiyāzi ۱. مانند پوست پیاز.۲. به رنگ پوست پیاز.۳. [مجاز] نازک: کاغذ پوستپیازی.۴. [مجاز] تودرتو؛ لادرلا.
-
پوست پیرا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) ‹پوستپیرای› [قدیمی] pustpirā کسی که پوست حیوانات را پاک میکند و پرداخت میدهد؛ دباغ؛ آشگر.
-
پوست پیرایی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] pustpirāy(')i شغل و عمل پوستپیرا؛ دباغی؛ آشگری.
-
پوست تخت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پوستتخته، تختهپوست› pusttaxt پوست خشکشدۀ حیوانات بهخصوص پوست گوسفند که مانند فرش زیر پا میاندازند.
-
پوست خرکن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) pustexarkan ۱. کسی که پوست خر مرده را بکَنَد.۲. [مجاز] طماع؛ خامطمع.
-
پوست فروش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) pustforuš ۱. فروشندۀ پوست.۲. کسی که پوستهای دباغیشدۀ حیوانات را میفروشد.
-
پوست کلفت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) pustkoloft ۱. آنچه پوست ستبر دارد.۲. [مجاز] کسی که از سختی و مشقت یا تنبیه و ملامت آزرده و متٲثر نشود.