کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پسسوز 1 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
خانه سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] xānesuz = خانمانسوز
-
سوج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [قدیمی] suj = سوز
-
جهان سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) jahānsuz برپاکنندۀ فتنه در جهان؛ جبار؛ ستمگر.
-
جان سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] jānsuz آنکه یا آنچه جان را بسوزاند؛ سوزناک.
-
نالیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) nālidan زاری کردن از درد یا از سوز دل؛ ناله کردن.
-
خانمان سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] xān[e,o]mānsuz ویژگی امری یا چیزی که باعث نابود شدن و از میان رفتن خانه و خانواده میشود.
-
غم سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] qamsuz آنچه غم و اندوه را از میان ببرد؛ آنچه غم را بکاهد یا نابود کند.
-
سوزناک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) suznāk ۱. دارای سوز و سوزش.۲. [مجاز] ویژگی آهونالهای که در دل اثر کند و دل را بسوزاند.
-
سینه سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [مجاز] sinesuz غم و اندوه سخت که دل را آزرده سازد؛ سوزانندۀ سینه.
-
ناله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) nāle ۱. صدایی که از درد یا از سوز دل برآید؛ آواز سوزناک.۲. شکایت.
-
پیش میر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [قدیمی] pišmir = پیشمرگ: ◻︎ به سوز دل مادر پیشمیر / که باشد جوان مرده و او مانده پیر (نظامی۶: ۱۱۴۸).
-
نیم سوز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) nimsuz ۱. چوب یا هیزمی که تمام آن نسوخته باشد.۲. [عامیانه، مجاز] لاغر و سیاه.
-
عالم سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] 'ālamsuz ۱. جهانسوز؛ سوزندۀ جهان و جهانیان؛ ویرانکنندۀ عالم.۲. [مجاز] بسیار زیبا و فریبنده.
-
زارزار
فرهنگ فارسی عمید
(قید) zārzār با سوز و اندوه شدید: زارزار گریستم.〈 زارزار سوختن: (مصدر لازم) [قدیمی] به خواری و زبونی آتش گرفتن و سوختن.〈 زارزار کشتن: (مصدر متعدی) [قدیمی] با ذلت و خواری و زبونی کشتن.〈 زارزار نالیدن: (مصدر لازم) ناله کردن از سوز دل؛ س...
-
آتش سوز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) 'ātašsuz ۱. چیزی که در آتش سوخته باشد.۲. برافروزندۀ آتش.۳. حریق؛ آتشسوزی: ◻︎ بر «آتشسوز» گرد آید همه کس / تو هم فریاد آتشسوز من رس (فخرالدیناسعد: ۳۰۷).