کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پسر پسر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
پسرینه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به پسر) [قدیمی] pesarine از جنس پسر؛ پسر.
-
غلام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: غلمان] qolām ۱. برده، خواه جوان باشد، خواه پیر؛ بنده؛ اجیر.۲. (اسم، صفت) [عامیانه] مطیع؛ ارادتمند.۳. [قدیمی] پسر؛ پسر خردسال.۴. [قدیمی] پسری که موی پشت لبش سبزشده باشد.〈 غلام پست: [قدیمی] کسی که نامههای مردم را از شهری به شه...
-
پسری
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پسر) pesari ۱. مربوط به پسر.۲. ویژگی کسی که به فرزند پسر علاقۀ بیشتری دارد.
-
پسرک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ پسر] pesarak پسرو؛ پسربچه؛ پسر کوچک.
-
پسرو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ پسر] pesaru پسرک؛ پسر کوچک.
-
پسروار
فرهنگ فارسی عمید
(قید، صفت) pesarvār ۱. پسرمانند؛ مانند پسر.۲. (اسم) (فقه) آن مقدار از ارث که به پسر میرسد؛ سهم پسری.
-
برادر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: barātar] ‹دادر› barādar پسری که با دختر یا پسر دیگر از یک پدر و مادر باشد، نسبت به آن پسر یا دختر برادر است؛ داداش.
-
اوشاق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] ‹وشاق› [قدیمی] 'o[w]šāq غلام؛ پسر.
-
جوانک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ جوان] javānak پسر جوان.
-
نابالغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [فارسی. عربی] nābāleq پسر یا دختری که به بلوغ شرعی نرسیده. Δ سن بلوغ شرعی برای پسر پانزدهسالگی و برای دختر نهسالگی است.
-
کودک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: kōtak] kudak بچه؛ پسر یا دختر خردسال.
-
پسریچه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پسربچه› [قدیمی] pesariče پسرک؛ پسر کوچک.
-
پشت پایی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] poštepāy(')i پسر بدکار؛ هیز؛ مخنث.
-
پورمند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] purmand صاحب پسر؛ پسردار.
-
شاهپور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: šāhpuhr] ‹شهپور، شاپور› šāhpur پسر شاه؛ شاهزاده.