کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پرنده را شکار کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
شاه باز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شهباز› (زیستشناسی) šāhbāz نوعی پرندۀ شکاری از تیرۀ باز با منقار و چنگالهای قوی و پرهای زرد، خرمایی، یا سفید که آن را برای شکار کردن پرندگان تربیت میکنند؛ باز سفید و بزرگ.
-
صید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: صَید] seyd ۱. شکار کردن.۲. (اسم) = شکار〈 صید حرم: [قدیمی] جانوری که در سرزمین حرم (حوالی کعبه) باشد و کشتن و شکار کردن آن حرام است: ◻︎ دگر به صید حرم تیغ برمکش زنهار / وزآنچه با دل ما کردهای پشیمان باش (حافظ: ۵۵۲).〈 صید ش...
-
شکارگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) šekārgāh سرزمینی که در آن شکار فراوان باشد؛ جای شکار کردن؛ نخجیرگاه؛ شکارستان.
-
کلاغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کراکر› (زیستشناسی) kalāq پرندهای حرامگوشت با پرهای سفید و سیاه و منقار سیاه که حشرات و جانوران کوچک را شکار میکند.
-
نخجیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: naxčīr] ‹نخچیر› naxjir ۱. حیوانی که او را شکار کنند؛ شکار: ◻︎ ز بار گران خوشه خم گشته بود / تکوتاب نخجیر کم گشته بود (نظامی۵: ۹۱۶).۲. بز کوهی.۳. (اسم مصدر) [قدیمی] شکار کردن.
-
اصطیاد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'estiyād صید کردن؛ شکار کردن.
-
شکاریدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] šekāridan شکار کردن؛ صید کردن.
-
افتراس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'efterās شکار افکندن؛ پاره کردن و درهم شکستن و دریدن شکار.
-
شکار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹اِشکار› šekār هر حیوانی که آن را با تیر زده یا با دام میگیرند؛ حیوان صیدشده؛ نخجیر؛ صید.
-
اقتناص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'eqtenās ۱. شکار کردن.۲. [مجاز] کسب کردن.
-
اسفرود
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹اسپرود، اسفهرود، سفرود، اسپرو› (زیستشناسی) 'esfarud پرندهای کوچک با پرهای سیاه و خاکستری که در صحرا لای بوتههای خاردار لانه میسازد و آن را برای گوشتش شکار میکنند؛ سنگخواره؛ سنگخوارک.
-
عقاب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] 'oqāb ۱. (زیستشناسی) پرندۀ شکاری بزرگ با چنگالهای قوی و چشمهای تیزبین که جانوران کوچک از قبیل خرگوش یا روباه را شکار میکند.۲. (نجوم) از صورتهای فلکی نیمکرۀ شمالی است.
-
شکردن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹اشکردن، شکریدن، بشکریدن، شکاریدن› [قدیمی] šekardan ۱. جانوری را شکار کردن؛ شکار کردن: ◻︎ بفرمود تا پیش دریا برند / مگر مرغ و ماهی وُرا بشکرند (فردوسی: ۵/۳۴۴)، ◻︎.چو باز او شکرد، صید او چه کبک و چه گرگ / چو اسب او گذرد، راه او چه بحر و چ...
-
شبالنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] šabālang جانوری که آن را شکار میکنند؛ نخجیر؛ صید.
-
شیرمگس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] širmagas عنکبوت. Δ زیرا مگس را شکار میکند.