کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پرت و پلا گفتن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
پرت وپلا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) partopalā = پرت 〈 پرتوپلا〈 پرتوپلا شدن: (مصدر لازم)۱. پراکنده شدن.۲. تارومار شدن.
-
جستوجو در متن
-
تحیت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تحیّة، جمع: تَحیّات و تَحایا] tahiy[y]at ۱. سلام گفتن؛ درود گفتن.۲. خوشامد گفتن.۳. (اسم) سلام و درود.
-
ارتجال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ertejāl بیاندیشه و بیتٲمل سخن یا شعر گفتن؛ بالبداهه گفتن.
-
تسجیع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] (ادبی) tasji' سخن با سجع و قافیه گفتن؛ کلام موزون گفتن.
-
رجمابالغیب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] rajmanbelqeyb ندانسته سخن گفتن؛ از روی ظن و گمان سخن گفتن.
-
چرند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عامیانه] čarand سخن بیهوده و بیمعنی؛ یاوه.〈 چرند بافتن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] = 〈 چرند گفتن〈 چرندوپرند: ‹چرندپرند› [عامیانه] سخن بیهوده و بیمعنی؛ یاوه.〈 چرند گفتن: (مصدر لازم) [عامیانه] سخن بیهوده و بیمعنی گفت...
-
شادباش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، شبه جمله) šādbāš ۱. تبریک؛ تهنیت.۲. (اسم) [قدیمی] روز بیستوششم از ماههای فلکی.〈 شادباش گفتن: خوشباش گفتن؛ تبریک و تهنیت گفتن.
-
سرگوشی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) sarguši سخن گفتن بهصورت آهسته؛ درگوشی.〈 سرگوشی کردن: (مصدر لازم) [قدیمی] آهسته و بیخ گوش با کسی سخن گفتن.
-
پلو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پلاو، پولاو، پلا› polo[w] برنج پخته و صافیکرده مخلوط با گوشت یا سبزی یا باقلا یا لوبیا و امثال آنها. Δ با هریک از حبوب مانند باقلا یا لوبیا یا عدس پخته شود به اضافۀ نام آن نامیده میشود: باقلاپلو، لوبیاپلو، عدسپلو. اگر برنج تنها باشد ...
-
هذر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] hazar سخن بیهوده و بد گفتن؛ بیهودهگویی.
-
الغاز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'elqāz ۱. سخن سربسته گفتن.۲. (ادبی) در بدیع، چیستان گفتن.۳. اشاره به سوی موصوف مجهولی با بیان صفات او یا با قلب، تصحیف، و تبدیل کلمات.
-
تعریض
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ta'riz ۱. به کنایه و به اشاره چیزی گفتن؛ کنایه زدن؛ سخن سربسته گفتن.۲. به پهنای چیزی افزودن؛ عریض کردن.
-
تودیع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تَودیع] to[w]di' ۱. وداع گفتن؛ وداع کردن؛ بدرود گفتن.۲. بدرود گفتن به مسافر.۳. [قدیمی] سپردن و گذاشتن چیزی در جایی یا نزد کسی که به همان حال باقی بماند.
-
کنایه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: کنایَة] kenāye ۱. (ادبی) در بیان، کلمهای که غیر از معنی حقیقی خود، برای معنی و مدلول دیگری استعمال شود، مانندِ کاسهسیاه و سیهکاسه (= بخیل؛ خسیس).۲. سخن مبنی بر طعنه، توهین، یا ریشخند.۳. (اسم مصدر) (ادبی) گفتن لفظی یا سخنی که بر غیر مع...