کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پارسایی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
پارسایی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) pārsāy(')i پرهیزکاری؛ پاکدامنی؛ زهد؛ تقوا: ◻︎ سعدیا در کوی عشق از پارسایی دم مزن / هر متاعی را خریداریست در بازار خویش (سعدی۲: ۴۷۶).
-
جستوجو در متن
-
عفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: عفّة] 'effat ۱. بازایستادن از حرام؛ پارسایی کردن.۲. پرهیزکاری؛ پارسایی؛ پاکدامنی؛ ترک شهوت.
-
پرهیزکاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) parhizkāri تقوا؛ پارسایی؛ پاکدامنی.
-
پاک دامنی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی، مجاز] pākdāmani ۱. پارسایی.۲. عفاف.
-
زهادت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) (مصدر) [عربی: زهادة] [قدیمی] zahādat ۱. زاهد شدن؛ پارسایی کردن؛ زهد ورزیدن؛ بیاعتنایی به دنیا؛ پرهیزکاری؛ پارسایی.۲. اعراض از چیزی و بیاعتنایی به آن.
-
تورع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tavarro' ۱. پرهیز کردن؛ پارسایی کردن؛ دوری کردن از کارهای بد.۲. پاکدامنی؛ پارسایی؛ پرهیزکاری.
-
تنسک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tanassok ۱. زاهد شدن؛ عابد شدن.۲. پارسایی.
-
استعفاف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'este'fāf ۱. پارسایی کردن.۲. خودداری از انجام کار حرام.
-
شاهیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [قدیمی] šāhidan ۱. پادشاهی کردن؛ سروری کردن.۲. پارسایی کردن؛ نیکوکار بودن.
-
تاله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] ta'alloh ۱. خدا را پرستش کردن.۲. خداپرستی؛ پارسایی.
-
عفاف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: عَفاف] 'e(a)fāf خودداری از کار زشت و ناروا؛ پاکدامنی؛ پرهیزکاری؛ پارسایی؛ عفت.
-
کهبد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] kohbod ۱. نگهبان کوه.۲. کوهنشین.۳. پارسایی که در کوه خانه گرفته و در آنجا عبادت میکند.
-
زهد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] zohd ۱. نخواستن چیزی و ترک کردن آن.۲. اعراض کردن از دنیا و به عبادت پرداختن؛ بیاعتنایی به دنیا؛ پرهیزکاری؛ پارسایی.
-
ورع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] vara' ۱. دوری کردن از گناه؛ پرهیزکاری؛ پارسایی.۲. (تصوف) دوری کردن از شبهات از ترس ارتکاب محرّمات.