کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
وی وی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
بادسار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹بادسر› [قدیمی، مجاز] bādsār ۱. سبکسر؛ سبکمغز؛ مغرور؛ متکبر: ◻︎ بادهای کز وی جدا گردد بخیل از رادمرد / بادهای کز وی شود پیدا حکیم از بادسار (سوزنی: ۱۸۱).۲. سبک؛ بیوقار.
-
نیک فرجام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] nikfarjām کسی که عاقبت وی خوب باشد؛ خوشعاقبت.
-
ورا
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر + حرف) ve(o)rā او را؛ وی را.
-
فراخ رو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] farāxro[w] وی ویژگی کسی که از حد خود تجاوز میکند.
-
ممسوخ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] mamsux آنکه صورت وی برگردیده و زشت شده باشد؛ مسخشده.
-
خوش عاقبت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] xoš'āqebat ویژگی کسی که عاقبت وی خوب باشد؛ نیکفرجام.
-
ارهاق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'arhāq دستور دادن به کسی بیش از طاقت وی؛ تکلیف به کار مشکل؛ تحمیل بیش از طاقت.
-
او
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر) [پهلوی: avē] ‹اوی› 'u وی؛ ضمیر منفصل سومشخص مفرد غایب؛ اشاره به شخص غایب.
-
گزیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹گزر، گزیره› [قدیمی] gozir چاره؛ علاج: ◻︎ چو جنگ آوری با کسی بر ستیز / که از وی گزیرت بُوَد یا گریز (سعدی: ۵۳).
-
مغلوب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] maqlub ۱. آنکه بر وی چیره شده باشند؛ شکستخورده.۲. (اسم) (موسیقی) گوشهای در دستگاههای سهگاه و چهارگاه.
-
روشناس
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) ‹رویشناس› [قدیمی، مجاز] rušenās معروف؛ مشهور؛ نامدار؛ سرشناس: ◻︎ ندانم کس از مردم روشناس / کزآن مردمی نیست بر وی سپاس (نظامی۵: ۷۶۷).
-
تحدی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tahaddi به مقابله طلبیدن کسی برای انجام کاری به منظور اثبات برتری خود و ناتوانی وی.
-
خون خواه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] xunxāh آنکه پس از کشته شدن کسی انتقام وی را میگیرد یا قصاص قاتل را میخواهد.
-
خویش بین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] xišbin = خودبین: ◻︎ خویشبین چون از کسی جرمی بدید / آتشی در وی ز دوزخ شد پدید (مولوی: ۱۶۹).
-
استغنا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استغناء] 'esteqnā ۱. توانگری؛ بینیازی.۲. توانگر شدن؛ بینیاز شدن.۳. مناعتطبع؛ وارستگی.۴. (تصوف) بینیازی خداوند.۵. اظهار بیتمایلی معشوق به عاشق برای برانگیختن اشتیاق وی.