کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ولی فقیه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
ولی اللـه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] valiyyollāh ولی خدا؛ دوست خدا؛ بندۀ نیک خدا؛ لقب امیرالمؤمنین علی.
-
ولی النعم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] valiyonne'am خداوند نعمتها.
-
ولی عهد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: ولیالعهد] vali'ahd ۱. (سیاسی) کسی که پادشاه او را به جانشینی خود تعیین میکند؛ وارث سلطنت.۲. [قدیمی] حاکم وقت.
-
ولی نعمت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] valine'mat خداوند نعمت؛ آن که بر کسی حق نعمت دارد.
-
جستوجو در متن
-
فقها
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فقهاء، جمعِ فقیه] foqahā = فقیه
-
فتوا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: فَتویٰ، جمع: فتاوی] (فقه) fa(e)tvā نظر یا رٲی فقیه و مجتهد در احکام شرعی.〈 فتوا دادن: (مصدر لازم) صدور رٲی و نظر فقهی از جانب فقیه در مورد یک حُکم شرعی.〈 فتوا گرفتن: (مصدر لازم) پرسیدن رٲی و نظر فقیه دربارۀ یک مسئلۀ شرعی.
-
مفتی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] mofti کسی که فتوا بدهد؛ فتوادهنده؛ فقیه.
-
متفقه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: متَفقّة] [قدیمی] motafaqqeh عالِم به علم فقه؛ فقیه؛ دانشمند.
-
فقاهت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: فَقاهَة] fa(e)qāhat فقیه و آگاه بودن در زمینۀ احکام شرعی.
-
فقیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: فقهاء] faqih عالِم به احکام شرع؛ متخصص در علم فقه.
-
تفقه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tafaqqoh ۱. فقه خواندن؛ علم دین آموختن.۲. فقیه شدن.۳. فهمیدن و دانا شدن.
-
دانشمند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [پهلوی: dānišnōmand] dānešmand ۱. دارای علمودانش در یک رشتۀ علمی؛ عالِم.۲. [قدیمی] فقیه.
-
دانشومند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: dānišnōmand] [قدیمی] dānešumand ۱. دانشمند: ◻︎ بشد دانشومند نزدیک شاه / سخن گفت از پهلوان سپاه (فردوسی۲: ۴۶۶).۲. فقیه.
-
استحسان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'estehsān ۱. (فقه) ترک کردن قیاس بهوسیلۀ فقیه یا قاضی و اختیار کردن آنچه برای مردم آسانتر است.۲. [قدیمی] نیکو شمردن؛ ستودن.