کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ولی عصر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
ولی اللـه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] valiyyollāh ولی خدا؛ دوست خدا؛ بندۀ نیک خدا؛ لقب امیرالمؤمنین علی.
-
ولی النعم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] valiyonne'am خداوند نعمتها.
-
ولی عهد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: ولیالعهد] vali'ahd ۱. (سیاسی) کسی که پادشاه او را به جانشینی خود تعیین میکند؛ وارث سلطنت.۲. [قدیمی] حاکم وقت.
-
ولی نعمت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] valine'mat خداوند نعمت؛ آن که بر کسی حق نعمت دارد.
-
جستوجو در متن
-
ایوار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، قید) ‹ایواره› [قدیمی] 'ivār نزدیک غروب آفتاب؛ عصر؛ هنگام عصر.〈 ایوار کردن: (مصدر لازم) [قدیمی] سفر کردن هنگام عصر.
-
پسین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پس) [پهلوی: pasīn] ‹پسینه› pasin ۱. آخرین.۲. (اسم) وقت بین عصر و مغرب.۳. [مقابلِ پیشین] بعد از دیگری؛ عقبتر.۴. (اسم) عصر.
-
اعصار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ عصر] 'a'sār = عصر۱
-
عصرانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] 'asrāne غذایی که هنگام عصر میخورند.
-
هم عصر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] ham'asr همزمان؛ همدوره؛ معاصر.
-
عصر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] 'asr ۱. آخر روز تا هنگام غروب آفتاب.۲. [جمع: عُصور و اَعصر و اَعْصار] دهر؛ روزگار.۳. صدوسومین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای سه آیه؛ والعصر.〈 عصر حجر: دورهای از ماقبلتاریخ که انسان ابزارها و ادواتی از سنگ برای خود میساخت، و بدون...
-
آصال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ اَصیل] [قدیمی] 'āsāl وقت بین عصر و مغرب؛ آخر روز؛ شبانگاه.
-
زمن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَزمان] [قدیمی] zaman ۱. عصر؛ روزگار.۲. وقت؛ هنگام.
-
نوسنگی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به نوسنگ) no[w]sangi ۱. دورهای پس از عصر حجر قدیم که انسان ابزارهای سنگی تراشیده و صیقلی به کار میبرد؛ عصر حجر جدید.۲. (زمینشناسی) قسمت اول دورۀ دوم دوران چهارم زمینشناسی؛ نئولیتیک.
-
دهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَدهُر و دُهُور] dahr روزگار بیپایان که اول و آخر ندارد؛ زمان دراز؛ عصر و زمان؛ زمانه.