کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نوحه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
نوحه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: نَوحَة] no[w]he ۱. آنچه در مراسم سوگواری و عزاداری خوانده میشود.۲. (اسم مصدر) گریهوزاری و شیون بر مرده؛ مویه.
-
واژههای مشابه
-
نوحه خوان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] no[w]hexān کسی که برای گریاندن دیگران اشعار غمانگیز بخواند.
-
نوحه خوانی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [عربی. فارسی] no[w]hexāni شغل و عمل نوحهخوان؛ خواندن اشعار غمانگیز برای گریاندن دیگران؛ مرثیهخوانی.
-
نوحه سرا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] no[w]hesa(o)rā شاعری که اشعار غمانگیز بگوید؛ نوحهخوان.
-
نوحه گر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. فارسی] no[w]hegar نوحهکننده.
-
جستوجو در متن
-
نیوه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] nive ناله؛ افغان؛ خروش؛ گریه؛ نوحه.
-
غرن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹غرنگ› [قدیمی] qaran ۱. صدای گریه و ناله.۲. گریه و نوحه.
-
مویان
فرهنگ فارسی عمید
(قید) [قدیمی] muyān در حال موییدن؛ نوحهکنان؛ زاریکنان.
-
شیون
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [پهلوی: šēvan] šivan گریه و ناله و زاری در هنگام مصیبت؛ نوحه؛ فغان و فریاد.
-
واویلا
فرهنگ فارسی عمید
(شبهجمله) [عربی: واوَیلا] ‹واویلاه› vāveylā ۱. کلمۀ افسوس که در نوحه و ماتم استعمال میکنند.۲. مصیبت و حادثۀ بزرگ.
-
مویه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [پهلوی: muyak] muye گریه؛ زاری؛ نوحه: ( نماز شام غریبان چو گریه آغازم / به مویههای غریبانه قصهپردازم (حافظ: ۶۶۶).〈 مویهٴ زال: (موسیقی) [قدیمی] از الحان قدیم ایرانی.〈 مویه کردن: (مصدر لازم) زاری کردن؛ نوحه کردن.
-
زنجه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) ‹زنج› [قدیمی] zanje نوحه؛ مویه؛ نالهوزاری: ◻︎ به مرگ دیگران تا چند زنجه / نه مرگ آرد تو را هم در شکنجه؟ (فخرالدین ابوالمعالی: لغتنامه: زنجه).
-
مویه گر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) muyegar نوحهکننده؛ زاریکننده: ( مویهگر گشته زهرۀ مطرب / بر جهان و جهانیان مویان (انوری: ۷۰۳).