کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نوا نوا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
بوسلیک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی: ابوسُلَیک] (موسیقی) busalik گوشهای در دستگاه نوا.
-
گردانیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) gardāniy[y]e گوشهای در دستگاه نوا.
-
گوشت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) gavešt گوشهای در دستگاه نوا.
-
نشابورک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) nešāburak گوشهای در دستگاههای ماهور و نوا.
-
حسینی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] (موسیقی) hoseyni گوشهای در دستگاههای شور و نوا؛ زیرکش.
-
رهاوی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹رهاو، رهاب› (موسیقی) rahāvi گوشهای در دستگاههای سهگاه، شور، و نوا.
-
نغمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: نغمة، جمع: نِغَم و نَغَمات] (موسیقی) naqme آواز خوش؛ سرود؛ آهنگ؛ ترانه؛ نوا.
-
خجل سار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی] xe(a)jelsār = خجالتزده: ◻︎ خجلسارم از بس نوا و نوالش / کنون زآن نوال و نوا میگریزم (خاقانی: ۹۰۵)، ◻︎ نزد رئیس چون الف کوفی آمدم / چون دال سرفکنده خجلسار میروم (خاقانی: ۸۹۸).
-
زیرکش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) zirke(a)š ۱. گوشهای در دستگاههای شور و نوا؛ حسینی.۲. [قدیمی] یکی از دوازده مقام موسیقی ایرانی؛ حسینی.
-
عشاق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] 'oššāq ۱. [جمعِ عاشق] = عاشق۲. (موسیقی) گوشهای در دستگاه نوا، آواز دشتی، و بیات اصفهان.۳. (موسیقی) از الحان قدیم ایرانی.
-
پرده شناس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [قدیمی] pardešenās ۱. مطرب؛ نوازنده؛ رامشگر: ◻︎ پردهشناسان به نوا در شگرف / پردهنشینان به وفا در شگرف (نظامی۱: ۳۲).۲. موسیقیدان.
-
زناشوهری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] zanāšo[w]hari ۱. زنوشوهری؛ زناشویی.۲. زنوشوهر شدن: ◻︎ این دو نوا کز پی رامشگریست / خطبهای از بهر زناشوهریست (نظامی۱: ۴۲).
-
سراینده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) so(a)rāyande ۱. شاعر.۲. سرودگوی.۳. سرودخوان: ◻︎ من که سرایندۀ این نوگلم / باغ تو را نغز نوا بلبلم (نظامی۱: ۱۹).۴. گوینده.
-
کرشمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کرشم› kerešme ۱. ناز.۲. اشاره با چشم و ابرو؛ غمزه.۳. حرکات دلانگیز چشم و ابروی زیبارویان.۴. (موسیقی) گوشهای در دستگاههای ماهور، نوا، همایون، سهگاه، چهارگاه، و راستپنجگاه.
-
محیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] mohayyer ۱. (موسیقی) گوشهای در دستگاههای نوا، ماهور، و راستپنجگاه.۲. از شعبههای بیستوچهارگانۀ موسیقی ایرانی.۳. (صفت) [قدیمی] حیرانکننده؛ حیرتانگیز؛ شگفتآور.