کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نامربوط و بد و بیراه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
اویراه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] 'avirāh بیراه؛ راه کج و غلط.
-
سپلشت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سهپلشت› [عامیانه] sepelešt حادثۀ بد؛ پیشامد بد: ◻︎ سپلشت آید و زن زاید و مهمان برسد (؟: معین: سپلشت).
-
بد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: vat، مقابلِ خوب] bad ۱.دارای عیب و نقص؛ با کیفیت پایین؛ نامرغوب: هوای بد، اخلاق بد.۲. (قید) به طور نامناسب و زشت: همیشه بد لباس میپوشد.۳. (قید) بهسختی؛ بهدشواری.۴. (اسم) شر؛ بدی.
-
بدلهجه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] badlahje آنکه لهجهاش خوب نباشد؛ کسی که بد حرف بزند و کلمات را بد ادا کند.
-
تشائم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تشاءم، مقابلِ تیمّن و تفٲل] [قدیمی] tašā'om فال بد زدن؛ به فال بد گرفتن.
-
عقاب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'eqāb سزای گناه و کار بد کسی را دادن؛ جزای کردار بد؛ عذاب.
-
بطر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [؟] botr یکی از نقشهای نامطلوب و بد در قاپبازی.〈 بطر آوردن: (مصدر لازم) در قمار، ورق بد آوردن که باعث باخت شود؛ بد آوردن.
-
وسوسه انگیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] vasvase'angiz آنچه یا آنکه سبب وسوسه و اندیشۀ بد شود و آدمی را به کار بد برانگیزد؛ وسوسهانداز.
-
بدخوراک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) badxorāk کسی که خوراکهای بد و نامطبوع بخورد؛ بدخورش.
-
بدرفتار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) badraftār کسی که رفتار و کردارش بد باشد؛ بدروش.
-
بئس البدل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] be'salbadal عوض و جانشین بد.
-
لهاشم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] lahāšom ۱. زبون؛ پست.۲. زشت و بد.
-
نتن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] natn بدبویی؛ بوی بد و ناخوش.
-
هذر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] hazar سخن بیهوده و بد گفتن؛ بیهودهگویی.
-
سخن شناسی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) soxanšenāsi سخنشناس بودن؛ شناختن نیک و بد سخن.