کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مهمان سرای پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
مهمان خانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) mehmānxāne ۱. اتاق مخصوص پذیرایی از مهمان.۲. = هتل
-
مهمان دار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) mehmāndār ۱. کسی که در قطار یا هواپیما از مسافران پذیرایی میکند.۲. کسی که مهمان دارد و از او پذیرایی میکند؛ میزبان.
-
مهمان دوست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) mehmāndust کسی که مهمان را دوست دارد؛ مهماننواز.
-
مهمان سرا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) mehmānsarā ۱. [مجاز] دنیا.۲. [قدیمی] = مهمانخانه
-
مهمان نواز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) mehmānnavāz کسی که مهمان را دوست دارد و از او خوب پذیرایی کند.
-
مهمان نوازی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) mehmānnavāzi خوب پذیرایی کردن از مهمان.
-
جستوجو در متن
-
مان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: mān] ‹مانه› [قدیمی] mān ۱. خانه؛ سرای: ◻︎ چو آمد بر میهن و مان خویش / ببردش به صد لابه مهمان خویش (اسدی: ۲۰۵).۲. اسباب خانه
-
سپنج
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] sepanj ۱. عاریت: ◻︎ به سرای سپنج مهمان را / دل نهادن همیشگی نهرواست (رودکی: ۴۹۳).۲. (اسم) خانۀ عاریت؛ آرامگاه عاریتی؛ منزل موقت.۳. (اسم) خانهای که دشتبانان و پالیزبانان در کنار پالیز و کشتزار با شاخههای درخت درست کنند.