کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مشکین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
مشکین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به مشک) [سنسکریت. فارسی] ‹مشگین› [قدیمی] mo(e)škin ۱. آنچه که بوی مشک بدهد؛ مشکآلود.۲. [مجاز] خوشبو.۳. [مجاز] سیاه؛ تیرهرنگ.
-
واژههای مشابه
-
مشکین پرند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [سنسکریت. فارسی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinparand ۱. شب.۲. سیاهی شب.۳. ابر سیاه.
-
مشکین ختام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [سنسکریت. فارسی. عربی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinxetām ۱. شرابی که در آخر بوی مشک بدهد.۲. آنچه که پایانش نیکو باشد.
-
مشکین کمند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [سنسکریت. فارسی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinkamand گیسوی معشوق که سیاه و خوشبو مانند مشک باشد.
-
مشکین نفس
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] mo(e)škinnafas ۱. آنکه نفس خوشبو دارد.۲. شیرینسخن.
-
جستوجو در متن
-
نسرین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) nasrin گلی سفید، کوچک، و خوشبو؛ مشکینگل؛ مشکینبوی.
-
غالیه فام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی] qāliyefām غالیهرنگ؛ غالیهگون؛ به رنگ غالیه؛ سیاه: ◻︎ همه با جعدهای مشکینبوی / همه با زلفهای غالیهفام (فرخی: ۲۲۴).
-
پردل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مقابلِ کمدل] [مجاز] pordel شجاع؛ دلیر؛ دلاور؛ باجرئت؛ نترس: ◻︎ فروهشته بر سر دو مشکین کمند / که کردی بدان پردلان را به بند (فردوسی۲: ۲۵۶۴).
-
مژدگانی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹مژدگان› moždegāni انعام و پاداشی که در برابر خبر خوش به کسی که مژده آورده باشد بدهند: ◻︎ مژدگانی بده ای خلوتی نافهگشای / که ز صحرای ختن آهوی مشکین آمد (حافظ: ۳۶۰).
-
ین
فرهنگ فارسی عمید
(پسوند) in ۱. منسوب به (در ترکیب با کلمۀ دیگر): سیمین، گلین۲. آغشته به (در ترکیب با کلمۀ دیگر): خاکین، مُشکین۳. به آخر صفت میپیوندد و صفت عالی میسازد: بهترین، بدترین.
-
طغرانویس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [ترکی. فارسی] toqrānevis نویسندۀ طغرا؛ طغراکش؛ کسی که کار نگاشتن طغرا بر سر نامهها و فرمانها بر عهدۀ او بوده: ◻︎ مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز / طغرانویس ابروی مشکینمثال تو (حافظ: ۸۱۶).
-
یارب
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی: یا ربّ] yārab[b] ۱. پروردگارا؛ ای خدا.۲. هنگام دعا، ناله به درگاه خدا، یا تعجب گفته میشود: یارب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان / وآن سهیسرو خرامان به چمن بازرسان (حافظ: ۷۷۲).
-
خجسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) xojaste ۱. مبارک؛ میمون؛ خوب و خوش.۲. (اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] = همیشهبهار: ◻︎ خجسته بازگشاده دهان مشکیندم / گشاده نرگس چشم دژم زخواب خمار (عنصری: ۱۰۴).۳. [قدیمی] خوشبخت؛ نیکبخت.