کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
محل اقامت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
جای باش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹جایباشش› jāybāš ۱. جای اقامت؛ محل اقامت.۲. خانه؛ سرا؛ منزل.
-
وطن گاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] [قدیمی] vatangāh وطن؛ میهن؛ محل اقامت.
-
دارالسلطنه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: دارالسلطنَة] [منسوخ] dārossaltane پایتخت؛ محل اقامت پادشاه.
-
وطن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَوْطان] vatan محل اقامت شخص و جایی که در آن متولد شده و پرورش یافته؛ میهن؛ زادبوم.
-
پایتخت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پاتخت› pāytaxt شهری که مرکز سیاسی یک کشور، محل اقامت پادشاه یا رئیسجمهوری و هیئت دولت باشد.
-
نشیمن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹نشیم، نشامن› nešiman ۱. جای نشستن.۲. [قدیمی] محل اقامت.۳. [قدیمی] خانه.۴. [قدیمی] آشیانه.
-
تبعید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tab'id ۱. بیرون کردن کسی از محل اقامت خود و به جای دیگر فرستادن، بهعنوان نوعی مجازات؛ نفی بلد.۲. دور کردن.
-
اردو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] 'ordu ۱. اردوگاه.۲. هرگونه سفر کوتاه شبانهروزی گروهی که به منظور گردش علمی، ورزشی، و مانند آن برگزار میشود.۳. (ورزش) محلی که ورزشکاران در طول برگزاری مسابقات و یا مدت کوتاهی قبل از آن در آنجا اقامت میکنند.۴. محل اقامت سپاهیان.۵. م...
-
کاروانگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کاروانگه› kār[e]vāngāh ۱. جای کاروان؛ محل اقامت کاروان؛ کاروانسرا.۲. [مجاز] دنیا: ◻︎ چرا دل بر این کاروانگه نهیم / که یاران برفتند و ما بر رهیم (سعدی۱: ۱۸۸).
-
خیلخانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] ‹خیلخانه› [قدیمی] xeylxāne ۱. محل اقامت خدموحشم در خانه.۲. اقامتگاه سپاهیان.۳. خاندان؛ دودمان؛ طایفه: ◻︎ همه ملک عجم خزانهٴ من / در عرب مانده خلیخانهٴ من (نظامی۴: ۵۸۵).
-
کده
فرهنگ فارسی عمید
(پسوند) [پهلوی: katak] ‹ کد› kade ۱. جا؛ محل(در ترکیب با کلمۀ دیگر): آتشکده، بتکده، دانشکده، ماتمکده.۲. [قدیمی] خانه؛ محل اقامت: ◻︎ چو آمد کنون ناتوانی پدید / به دیگر کده رخت باید کشید (نظامی۶: ۱۱۴۷).
-
مرکز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: مراکز] markaz ۱. میان دایره؛ نقطۀ وسط دایره.۲. محل اقامت شخص یا حاکم و والی؛ پایگاه.۳. محل؛ مکان.۴. [قدیمی، مجاز] دنیا؛ جهان.〈 مرکز ثقل: (فیزیک)۱. گرانیگاه.۲. جایگاه اصلی چیزی.
-
جا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: giyāk] ‹جای› jā ۱. محل.۲. هر قسمتی از فضا یا سطح که کسی یا چیزی در آن قرار بگیرد.۳. منزل.۴. اثر باقیمانده از چیزی بر روی یک سطح: جای مُشت.۵. بستر: جا تَر است و بچه نیست.۶. جانشین؛ عوض؛ ازا: ◻︎ اگر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست / حرا...