کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قِصَاصِ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
قصاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] qassās کسی که در محافل قصهگویی میکند؛ داستانسرا؛ قصهگو.
-
قصاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] (فقه) qesās سزا دادن بر گناه و کار بد از طرف شخص زیاندیده یا حاکم شرع، برابر آنچه مرتکب شده است؛ کشتن قاتل.
-
واژههای همآوا
-
قصاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] qassās کسی که در محافل قصهگویی میکند؛ داستانسرا؛ قصهگو.
-
قصاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] (فقه) qesās سزا دادن بر گناه و کار بد از طرف شخص زیاندیده یا حاکم شرع، برابر آنچه مرتکب شده است؛ کشتن قاتل.
-
جستوجو در متن
-
قود
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] qavad = قصاص
-
اقتصاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'eqtesās ۱. قصاص گرفتن.۲. قصاص خواستن.۳. قصه گفتن؛ روایت کردن.
-
جبار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] jobār قتلی که قصاص یا دیه ندارد.
-
خون خواه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] xunxāh آنکه پس از کشته شدن کسی انتقام وی را میگیرد یا قصاص قاتل را میخواهد.
-
شله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [قدیمی] šale قصاص.〈 شله کردن: (مصدر متعدی) [قدیمی] قصاص کردن؛ کشتن قاتل به خونخواهی مقتول.
-
تقاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taqās[s] از یکدیگر قصاص گرفتن؛ تاوان گرفتن؛ معاملهبهمثل کردن.
-
یساق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] ‹یاساق، یاسا، یاسه› [قدیمی] yasāq ۱. قاعده و قانون؛ نظام.۲. سیاست.۳. سزا؛ قصاص.
-
بحل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی] behel[l] بخشیده؛ عفو شده؛ آمرزیده: ◻︎ کس را به قصاص من مگیرید / کز من بحل است قاتل من (سعدی۲: ۵۴۱).〈 بحل کردن: (مصدر متعدی) [قدیمی] حلال کردن؛ از جرم و گناه کسی درگذشتن.
-
تمثل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tamassol ۱. (ادبی) بیان کردن شعر، حدیث، داستان، و مانند آن بهعنوان مثال در میان سخن؛ تمثیل.۲. مثل و شبیه چیزی شدن.۳. [قدیمی] مثل زدن؛ داستان زدن.۴. [قدیمی] قصاص گرفتن.