کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قفلشکسته پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
قفل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَقفال و اَقفُل و قُفُول] qofl وسیلهای فلزی که به در صندوق یا خانه میزنند و در را با آن میبندند؛ کلیدان.〈 قفل ابجد: نوعی قفل که با حروف الفبا باز و بسته میشود.〈 قفل رومی: (موسیقی) [قدیمی] از الحان سیگانۀ باربد: ◻︎ چو ...
-
شکسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) šekaste ۱. [مقابلِ درست] خرد شده؛ قطعهقطعه شده.۲. (صفت فاعلی) [مجاز] ویژگی کسی که بر اثر بیماری یا اندوه شادابی و جوانی خود را از دست داده باشد.۳. [مجاز] آزرده؛ ناراحت؛ غمگین.۴. (اسم) (هنر) در خوشنویسی، یکی از خطهای فارسی، برگرفته از ...
-
قفل گر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی] qoflgar کسی که قفل و کلید میسازد؛ قفلساز.
-
گردن شکسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) gardanšekaste ۱. آنکه استخوانهای گردنش شکسته باشد.۲. [مجاز] نوعی دشنام و نفرین دربارۀ کسی.
-
دل شکسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [مجاز] delšekaste ۱. رنجیده؛ آزرده.۲. ناامید.
-
شکسته بال
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] šekastebāl ۱. پرندهای که بالش شکسته باشد.۲. [مجاز] ضعیف؛ ناتوان.۳. [مجاز] ملول؛ آزرده.
-
شکسته بسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) ‹شکسته و بسته› [مجاز] šekastebaste ۱. فرسوده و مستعمل.۲. نامفهوم.۳. (قید) با حالت نامفهوم.
-
شکسته بند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) (پزشکی) šekasteband کسی که استخوانهای شکستۀ بدن را میبندد و معالجه میکند؛ آروبند.
-
شکسته بندی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) (پزشکی) šekastebandi ۱. بستن عضوی که استخوانش شکسته با تخته و باند.۲. (اسم) شغل و عمل شکستهبند.
-
شکسته حال
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی، مجاز] šekastehāl ۱. پریشانحال؛ بدحال.۲. بینوا؛ تنگدست.۳. بدبخت.
-
شکسته خاطر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی، مجاز] šekastexāter ملول؛ افسرده؛ آزرده.
-
شکسته دل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] šekastedel دلشکسته؛ آزردهدل؛ رنجیده؛ رنجدیده.
-
شکسته زبان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] šekastezabān ویژگی کسی که زبانش هنگام حرف زدن میگیرد؛ الکن؛ گرفتهزبان.
-
شکسته نفسی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [فارسی. عربی. فارسی] [مجاز] šekastenafsi تواضع؛ فروتنی.