کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قدیم ندیما،قدیم و ندیم پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
قدیمه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: قدیمَة، مؤنثِ قدیم، جمع: قدیمات و قدائِم] qadime = قدیم
-
جاندار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [مرکب از جان (= سلاح) + دار] ‹جانهدار› jāndār ۱. نگاهبان؛ پاسبان؛ حافظ جان.۲. محافظ مخصوص پادشاه که در قدیم با شمشیر در کنار سلطان بود: ◻︎ ندیم و حاجب و جاندار و دستور / همه خفتند خسرو ماند و شاپور (نظامی۲: ۲۸۱)، ◻︎ وگر کندرای است در بندگ...
-
دیرینشناسی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، حاصل مصدر) (زمینشناسی) dirinšenāsi شناختن آثار و بقایای جانوران و درختان که از عهد قدیم در طبقات زمین باقی مانده؛ علم آثار و بقایای جانوران عهد قدیم؛ فسیلشناسی؛ پالئونتولوژی.
-
قبطی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به قبط، نام مردم قدیم مصر) [جمع: اقباط] qe(o)bti ۱. از مردم مصر قدیم.۲. زبانی از خانوادۀ زبانهای سامی ـ حامی که در قدیم در مصر رایج بود و اکنون متداول نیست و فقط عدۀ کمی از مردم و روحانیان آن را حفظ کردهاند.۳. خطی متعلق به مصریان ب...
-
کهنه پرست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) kohneparast دوستدار اوضاعواحوال و آداب قدیم؛ مرتجع.
-
سودا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: سوداء] so[w]dā ۱. (طب قدیم) از اخلاط چهارگانۀ بدن.۲. (طب قدیم) مرض مالیخولیا؛ فساد فکر؛ خیالبافی.۳. [قدیمی، مجاز] عشق.۴. (طب قدیم) جنون.۵. [قدیمی، مجاز] هوا و هوس: ◻︎ روزی تر و خشک من بسوزد / آتش که به زیر دیگ سوداست (سعدی۲: ۳۲۹).
-
سک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: سکّ] (طب قدیم) sok[k] جوشاندهای که در طب قدیم از مازو و شیرۀ خرما و مشک برای بیمار درست میکردند و خاصیت قبض داشت.
-
رامک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] rāma(e)k ۱. (طب قدیم) دارویی مرکب از زاج سیاه، مازو، پوست انار، و صمغ که در طب قدیم برای معالجۀ اسهال به کار میرفته.۲. [قدیمی] دارویی خوشبو، مانند مشک.
-
دیرباز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) dirbāz زمان دور و دراز؛ مدت دراز؛ زمان پیشین؛ عهد قدیم.
-
سنگواره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زمینشناسی) sangvāre آثار و بقایای موجودات زندۀ قدیمی (حیوانی یا نباتی) مانند استخوان و دندان و صدف و امثال آنها که از زمانهای قدیم در داخل طبقات زمین باقی مانده و بهصورت سنگ درآمده است و از مطالعۀ آنها میتوان تا حدی به احوال جانداران قدی...
-
سرگزین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) sargozin گاو و گوسفند یا اسب که در قدیم برای پادشاه یا حاکم از گله جدا میکردند و میبرند.
-
طغرانویسی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [ترکی. فارسی] [قدیمی] toqrānevisi طغراکشی؛ شغل و عمل طغرانویس. Δ در قدیم منصب و شغلی خاص بوده.
-
ده هفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] dahhaft مسکوکی که در قدیم رواج داشته و هفتدهم آن زر یا سیم خالص بوده.
-
سامی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به سام، پسر نوح و پدر اقوام سامی) sāmi ۱. یکی از شاخههای بزرگ نژاد سفید، شامل عرب، آشوری، اکدی (بابلی قدیم)، عبری، سُریانی، آرامی، و کنعانی قدیم.۲. شاخهای از خانوادۀ زبانهای حامی ـ سامی.
-
اخلاط
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ خِلط] 'axlāt = خِلط〈 اخلاط اربعه (چهارگانه): (طب قدیم) چهار خلطِ خون، صفرا، سودا، و بلغم.〈 اخلاط ردیه: (طب قدیم) رطوبتهای فاسد و گندیدۀ بدن.〈 اخلاط قوم: [قدیمی]۱. کسانی که از قوم نباشند و در آن داخل شده باشند.۲. ...