کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قبا به دوش کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
فراپشت
فرهنگ فارسی عمید
[قدیمی] farāpošt بر پشت.〈 فراپشت کردن: [قدیمی] بر دوش انداختن.
-
دوشین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به دوش) [قدیمی] dušin مربوط به شب گذشته؛ دیشبی.
-
دوش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: douche] duš شیر آب حمام که دارای سوراخهای ریز است و آب را بهصورت افشان، از بالا به روی تن شخص میریزد.
-
قلمدوش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [معرب. فارسی] ‹غلندوش› [عامیانه، مجاز] qalamduš سوار بر دوش.〈 قلمدوش کردن: (مصدر متعدی) [عامیانه، مجاز] کسی را بر روی شانۀ خود سوار کردن.
-
دوشینه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به دوش) [قدیمی] dušine ۱. = دوشین۲. (قید) شب گذشته؛ دیشب.
-
شانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) šāne دوش؛ کتف؛ جای اتصال دست به تنه؛ استخوان کتف.
-
شنل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [روسی] šenel پوشاک گشاد بیآستین که بر روی لباس به دوش میاندازند.
-
توشح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tavaššoh ۱. آویختن شمشیر یا حمایل به شانه.۲. جامه به دوش افکندن.
-
احرام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] (فقه) 'ehrām ۱. بر خود حرام کردن بعضی چیزها و کارهای حلال چند روز پیش از زیارت کعبه.۲. (اسم) [مجاز] دو تکه جامۀ نادوخته که در ایام حج یکی را به کمر میبندند و دیگری را به دوش میاندازند.〈 احرام بستن: (مصدر لازم) جامۀ احرام ...
-
خانه به دوش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] xānebeduš ویژگی کسی که خانه و مکان ثابت و معینی ندارد؛ بیخانمان؛ آواره.
-
واکسیل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [روسی] ‹واکسیلبند› (نظامی) vāksil رشتۀ نخی یا ابریشمی به رنگ زرد یا سفید که افسران روی دوش و جلو سینه آویزان میکنند.
-
سردوشی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به سردوش) (نظامی) sarduši نوار پارچهای باریکی که روی دوش لباس نظامیان دوخته میشود برای تعیین درجۀ آنان؛ پاگون.
-
عبا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: عباء] 'abā جامۀ گشاد و بلند که روی لباسهای دیگر به دوش میاندازند.
-
سیار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] siyār نانخورشی که از کشک درست کنند؛ کشکینه؛ کشک ساییده: ◻︎ برد حالی زنش ز خانه به دوش / گردهای چند و کاسهای دو سیار (دقیقی: ۹۹).
-
وثاق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] [قدیمی] vosāq ۱. اتاق؛ خانه: ◻︎ دوش سرمست آمدم به وثاق / با حریفی همه وفا و وفاق (انوری: ۲۶۹).۲. خیمه؛ سراپرده.۳. مسکن؛ منزل.