کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قاصد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
قاصد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: قَواصِد] qāsed ۱. نامهبر؛ پیک؛ چاپار.۲. [قدیمی] قصدکننده؛ آهنگکننده.
-
جستوجو در متن
-
ناحی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] nāhi قاصد؛ آهنگکننده.
-
نامه بر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) ‹نامهور› nāmebar کسی که نامۀ دیگری را از جایی به جایی میبرد؛ پیک؛ قاصد.
-
برید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از لاتینی] barid قاصد؛ چاپار؛ نامهبر؛ پیک؛ پست.
-
هارونی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [عبری؟. فارسی] [قدیمی] hāruni ۱. قاصد بودن.۲. دربانی؛ پاسبانی.
-
چاپار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] ‹چپر› [قدیمی] čāpār پیک؛ نامهبر؛ نامهرسان؛ قاصد؛ پست.
-
مژده رسان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) možderesān رسانندۀ خبر خوش؛ پیک و قاصد خوشخبر.
-
خاطرنواز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] xāternavāz دلنواز؛ دلکش: ◻︎ جوابی چنین خوب و خاطرنواز / به قاصد سپردند تا برد باز (نظامی۵: ۹۳۸).
-
پیک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پیگ› peyk قاصد؛ چاپار؛ نامهبر: ◻︎ کار پیکان نامه بردن دان و بس / پیک را کی نامهخوان دانستهاند (خاقانی: ۴۸۰).
-
راه انجام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹رهانجام› [قدیمی] rāh[']anjām ۱. اسباب سفر؛ زاد و راحله؛ لوازم مسافرت.۲. مرکب.۳. قاصد و پیک.
-
رسول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: رُسُل] rasul ۱. فرستادهشده از جانب خدا؛ پیغمبر.۲. [قدیمی] کسی که مٲمور رسانیدن پیام از جانب کسی برای دیگری باشد؛ فرستادهشده؛ پیغامبر؛ قاصد؛ پیک.
-
صاحب برید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. معرب] [قدیمی] sāhebbarid ۱. فرستندۀ پیک و قاصد.۲. کسی که وقایع یک شهر را مینوشت و بهوسیلۀ پیک برای پادشاه میفرستاد.
-
هرکاره
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] harkāre ۱. کسی که هرکاری را بلد باشد و به همۀ کارها دست بزند؛ همهکاره.۲. (اسم) دیگ سنگی که در آن آش یا آبگوشت طبخ میکنند.۳. (اسم) پیک؛ قاصد.۴. (اسم) جاسوس.
-
یام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مغولی] [قدیمی] yām در دورۀ ایلخانان، اسب چاپار؛ اسب یدکی که در هریک از منزلهای بین راه نگه دارند تا قاصد و پیک بهمحض رسیدن به آن منزل اسب خود را بگذارد و بر آن سوار شود؛ ایستگاه پیکها.