کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قابل قبول پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
قبول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] qabul ۱. پذیرفتن و گرفتن چیزی.۲. گفتار کسی را بهراستی و درستی پذیرفتن.۳. (صفت) پذیرفته.〈 قبول افتادن: (مصدر لازم) [قدیمی] پذیرفته شدن؛ مقبول واقع شدن: ◻︎ صالح و طالح متاع خویش نمودند / تا چه قبول افتد و چه در نظر آید (حافظ: ۴۷...
-
پذیره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [پهلوی: patīrak] pazire ۱. قبول؛ پسند.۲. [قدیمی] پیشواز؛ استقبال.〈 پذیره شدن:۱. (مصدر لازم) [قدیمی] جلو رفتن؛ پیشواز کردن.۲. (مصدر متعدی) پذیرفتن؛ قبول کردن.
-
بددهنه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] baddahane اسبی که دهنه قبول نکند؛ بدلگام.
-
فرمان پذیری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] farmānpaziri اطاعت؛ قبول فرمان.
-
پذرفتاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] pa(e)zroftāri ۱. قبول.۲. تعهد.
-
پذیرفتکاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] paziroftkāri ۱. قبول.۲. تعهد؛ ضمان.
-
پندگیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [قدیمی] pandgir آنکه قبول پند و اندرز کند؛ پندگیرنده.
-
انتصاح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'entesāh نصیحت پذیرفتن؛ اندرز گرفتن؛ قبول نصیحت کردن.
-
کارپذیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] kārpazir ١. کارپذیرنده؛ آنکه شغل و عمل قبول میکند.٢. اثرپذیر.
-
پذرفتگاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) ‹پذیرفتاری، پذرفتاری› [قدیمی] pa(e)zroftkāri ۱. قبول؛ پذیرش.۲. تعهد؛ ضمان.
-
زورگو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) zurgu زورگوینده؛ آنکه دیگری را به زور مجبور به قبول امری بکند.
-
پیوندپذیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) ‹پیوندپذیرنده› peyvandpazir ۱. آنکه قبول پیوستگی و اتصال کند.۲. درخور پیوند.
-
دخترخوانده
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت مفعولی) doxtarxānde دختری که کسی او را به فرزندی قبول کرده باشد.
-
استجابت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استجابة] 'estejābat ۱. پذیرفته شدن؛ مستجاب شدن.۲. [قدیمی] قبول کردن؛ پذیرفتن.
-
اجابت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: اجابة] 'ejābat ۱. جواب دادن؛ پاسخ دادن.۲. قبول کردن.۳. پذیرفتن خواهش؛ برآوردن حاجت.