کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فیلسوف پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فیلسوف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: فَیلَسوف، معرب. مٲخوذ از یونانی، جمع: فلاسفه] filsuf کسی که نظریهای فلسفی را ارائه دهد یا دانش کامل دربارۀ فلسفه داشته باشد.
-
جستوجو در متن
-
فلاسفه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فلاسفَة، جمعِ فیلسوف] falāsefe = فیلسوف
-
کندا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹گندا› [قدیمی] kondā ۱. فیلسوف؛ حکیم.۲. (صفت) = کاهن
-
حکیم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: حُکَماء] hakim ۱. پزشک.۲. دانا؛ دانشمند؛ خردمند.۳. فیلسوف.۴. از نامهای خداوند.〈حکیم علیالاطلاق: [قدیمی] ذات باریتعالی.
-
داروینیسم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [انگلیسی: darwinism] (زیستشناسی) dārvinism تئوری چارلز رابرت داروین طبیعیدان و فیلسوف انگلیسی در خصوص تکوین و ارتقا و تکامل حیوانات و نباتات که طبق آن حیوانات و نباتات از سادهترین فرمها تشکیل یافته و با تطورات ارتقاآمیز رشد و نمو پیدا کرده ...
-
استدلالی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به استدلال) [عربی. فارسی] 'estedlāli ۱. مربوط به استدلال.۲. [مقابلِ کشفی و شهودی] مبتنی بر دلیل و استدلال: حرفهای استدلالی.۳. (اسم، صفت) کسی که همواره به دلیل و استدلال تمسک میجوید؛ طرفدار منطق و استدلال.۴. فیلسوف: ◻︎ پای استد...
-
اپیکوریسم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: épicurisme] (فلسفه) 'apikurism ۱. اصول حکمت اخلاقی اپیکور که خیر را منحصر به درک لذت درونی و آرامش میدانست.۲. مکتبی که غایت مطلوب زندگی بشر را لذت جسمانی و خوشی میداند. Δ برگرفته از نام اپیکور، فیلسوف یونانی (۳۴۱ ـ ۲۷۰ قبل...
-
روان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: ruvān] ravān ۱. جان؛ روح حیوانی: ◻︎ شبانگه کارد بر حلقش بمالید / روان گوسفند از وی بنالید (سعدی: ۱۰۰)، ◻︎ جان و روان یکیست به نزدیک فیلسوف / ورچه ز راه نام دو آید روان و جان (ابوشکور: شاعران بیدیوان: ۸۹).۲. (فلسفه) [قدیمی] نفس ناطقه.
-
جان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: gyān] jān ۱. نیرویی که تن به آن زنده است؛ روح حیوانی.۲. روان: ◻︎ جان که آن جوهر است و در تن ماست / کس نداند که جای او به کجاست (نظامی۴: ۵۳۸)، ◻︎ جان و روان یکیست به نزدیک فیلسوف / ورچه ز راه نام دو آید روان و جان (ابوشکور: شاعران بیدی...