کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فَضْلَهُ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
فضله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فضلَة، جمع: فَضَلات] fa(o)zle ۱. سرگین جانوران.۲. (اسم، صفت) [قدیمی] زیادی؛ اضافی.۳. [قدیمی] باقیمانده از هرچیز؛ بازمانده.
-
واژههای همآوا
-
فضله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فضلَة، جمع: فَضَلات] fa(o)zle ۱. سرگین جانوران.۲. (اسم، صفت) [قدیمی] زیادی؛ اضافی.۳. [قدیمی] باقیمانده از هرچیز؛ بازمانده.
-
جستوجو در متن
-
فضلات
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ فضلَة] [قدیمی] fazalāt = فضله
-
ککه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹ککی› [قدیمی] kake فضله؛ براز؛ غایط؛ سرگین.
-
زبل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] zebl فضلۀ چهارپایان؛ سرگین.
-
سگاله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] sagāle سرگین سگ؛ فضلۀ سگ.
-
سرگین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: sargīn] sergin فضلۀ چهارپایان از قبیل اسب و الاغ و استر.
-
پیخال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پیخاله› [قدیمی] pixāl ۱. چرک؛ شوخ؛ وسخ.۲. فضله؛ براز؛ مدفوع.۳. فضلۀ مرغ: ◻︎ درآمدم پس دشمن چو چرغ وقت شکار / چو چرز برزد نا گه به ریش من پیخال (مسعودسعد: ۲۶۷).
-
پیخ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] pix ۱. چرک؛ شوخ؛ وسخ: ◻︎ همواره پر از پیخ است آن چشم فژاگن / گویی که دو بوم آنجا بر خانه گرفتهست (عمارۀ مروزی: شاعران بیدیوان: ۳۵۳).۲. فضله.
-
چلغوز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) čalquz ۱. فضلۀ پرندگان.۲. (صفت، اسم) [عامیانه] شخص کوتاهقد و کوچکجثه. Δ به کسی که بخواهند او را خرد و حقیر و پست بنمایانند اطلاق میشود.