کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فلز پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فلز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فلزّ] (شیمی) felez[z] جسم معدنی چکشخوار، درخشنده، و رسانای برق و گرما که معمولاً بهصورت جامد است.
-
جستوجو در متن
-
دی اکسید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: dioxyde] (شیمی) di'[y]oksid ترکیب دو اتم اکسیژن با یک فلز یا شبه فلز.
-
کنده گر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹کندهکار› [قدیمی] kandegar کسی که بر روی فلز، چوب، یا چیز دیگر کندهکاری میکند.
-
سولفور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: sulfure] (شیمی) sulfur ترکیب فلز و گوگرد؛ سولفید.
-
هفت جوش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) haftjuš ۱. [مجاز] شخص جانسخت و پرطاقت.۲. (اسم) [عامیانه] فلز بسیار سخت و محکم که از ترکیب هفت فلز بهدست میآید؛ طالیقون.
-
آلیاژ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: alliage] 'āl[i]yāž مخلوط دو یا چند فلز از طریق ذوب کردن که خود خاصیت فلزی دارد.
-
دوفلزی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به دو فلز) [فارسی. عربی. فارسی] [قدیمی] dofelezzi پولی که از دو فلز طلا و نقره ضرب شده باشد.
-
شمشال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) šemšal سازی محلی از جنس فلز و از خانوادۀ نی.
-
هم بسته
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) hambaste فلزی که با یک یا چند فلز دیگر ترکیب شده باشد؛ همجوش؛ آلیاژ.
-
بادیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی: باطیَة] bādiye کاسۀ معمولاً بزرگ از جنس سفال، فلز، و مانندِ آن؛ طاس.
-
جماد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، مقابلِ نبات و حیوان، جمع: جمادات] jamād هر چیز بیجان و بیحرکت، از قبیل سنگ، چوب، فلز، و امثال آنها.
-
قلمکاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [معرب. فارسی] qalamkāri ۱. نقاشی.۲. حکاکی بر روی فلز، چوب، یا سنگ.
-
سهاله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی: سحالَة] ‹سخاله› [قدیمی] sohāle ریزههای فلز که هنگام سوهان کردن میریزد؛ سونش؛ براده.
-
رویی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به روی) ‹رویین› ruyi ۱. ویژگی آنچه از فلز روی ساخته شده.۲. [مجاز] چیز سخت و محکم.